الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۵۴

عنه عن احمد بن محمد عن عبد العزيز بن المهتدي عن يونس بن عبد الرحمن عن داود بن زربي قال :

هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۱۲۶ داود بن زربی گوید: من در مدینه به بیماری سختی دچار گشتم، این خبر بگوش امام صادق علیه السّلام رسید حضرت بمن نوشت: خبر بیماری تو بمن رسید، یک صاع (قریب سه کیلو) گندم بخر آنگاه به پشت بخواب و آن را روی سینه‏ات بهر نحو که شد بریز و بگو: «خدایا از تو خواهم بدان نامت که هر گاه درمانده‏ای تو را بدان خواند درماندگیش را برطرف کنی و در زمین جایگزینش کنی و او را جانشین خود در روی زمین بر خلقت قرار دهی که درود فرستی بر محمد و خاندانش و از این بیماری مرا عافیت و تندرستی بخشی» سپس برخیز و بنشین و گندمها را از دور خودت جمع کن و دوباره همان دعا را بخوان و آن را بچهار «مد» (تقریبا یک چارک) تقسیم کن و هر قسمت را بمستمندی بده و همان دعا را (وقت دادن) بخوان. داود گوید: من این کار را کردم و گویا از بند رها گشتم (و فورا بیماریم برطرف شد) و بسیاری نیز این عمل را انجام دادند و از آن سود بردند. حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۱۲۳ داود بن زربی می‏گوید: من در مدینه سخت بیمار شدم و این خبر به گوش امام صادق علیه السّلام رسید، ایشان به من نوشتند: خبر بیماریت به من رسید، یک صاع گندم بخر و بر پشت بخواب و آن را بر سینه‏ات بیفشان. و هر گاه افشان شد بگو: بار خدایا! تو را سوگند به آن نامت که هر گاه پریشانی تو را بدان خواند، پریشانیش را بزدایی، و او را در زمین مکنت بخشی و جانشین خود بر خلایق قرار دهی از تو می‏خواهم که بر محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم درود فرستی و مرا از این درد بهبود بخشی، سپس برخیز و بنشین و آن گندم را از گرد خود جمع کن و همان ذکر را بخوان و آن را به چهار مد تقسیم کن و هر یک را به مسکینی بده و همان ذکر را بخوان. داود می‏گوید: من چنین کردم و گویی از بند رها شدم و دیگران هم چنین کردند و از آن سود بردند.