هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۱۵۶
علی بن مغیرة گوید: شنیدم از امام صادق علیه السّلام که میفرمود: همین که عمر شخص مؤمن بچهل سال برسد خداوند او را از سه درد ایمن سازد: پیسی، خوره، و دیوانگی، و چون به پنجاه سال رسید خداوند حسابش را سبک کند، و چون بشصت سال رسد خداوند انابة (و بازگشت بسوی حق) روزیش کند، و چون بهفتاد سال رسید اهل آسمان او را دوست بدارند، و چون بهشتاد سال رسید خدای عز و جل دستور فرماید: کارهای نیکش را یادداشت کنند و گناهانش را بریزند، و چون به نود سالگی رسد خدای تبارک و تعالی گناهان گذشته و آیندهاش را بیامرزد و در بارهاش نوشته شود: «اسیر خدا در زمین»- و در روایت دیگری است (که فرمود):- و اگر بصد سال برسد آن پستترین درجات عمر است.
حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی, ۱۴۶
علی بن مغیره به نقل از امام صادق علیه السّلام میفرماید که شنیدم حضرت میفرمود:
هر گاه مؤمنی به چهل سالگی رسد خداوند او را از سه درد ایمن سازد: پیسی، خوره، و دیوانگی؛ و هر گاه پنجاه ساله شد خداوند حسابش را سبک گرداند؛ و هر گاه به شصت سالگی رسید خداوند توبه را نصیب او گرداند؛ و هر گاه به هفتاد سالگی رسید آسمانیان او را دوست بدارند؛ و هر گاه هشتاد ساله شد خداوند فرمان دهد حسناتش را بنویسند و گناهانش را بزدایند؛ و هر گاه به نود سالگی رسید خداوند گناهان پیشین و پسین او را بیامرزد و چنین نویسد: اسیر خدا در زمین. و در روایت دیگری آمده است: و هر گاه به صد سالگی رسید پس همان است پستترین بخش عمر او.