الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۸۷

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن الحسين بن سعيد عن القاسم بن محمد الجوهري عن علي بن ابي حمزه عن ابي ابراهيم ع قال :

هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۱۵۷ علی بن ابی حمزة گوید: حضرت موسی بن جعفر علیه السّلام فرمود: من هفت ماه است که دچار تب شده‏ام و پسرم دوازده ماه است که تب میکند و این تب همچنان در بدن ما بالا میرود، و احساس میکنم که همه بدن را نمیگیرد، گاهی بالای تن را میگیرد و بپائین بدن کار ندارد و گاهی پائین بدن را میگیرد و بالا را نمیگیرد. گوید من عرضکردم: قربانت اگر اجازه دهید من حدیثی را که از ابی بصیر از جدت علیه السّلام‏ شنیده‏ام برای شما بگویم که آن حضرت هر گاه تب میکرد از آب سرد کمک میگرفت و دو جامه داشت که یکی در آب سرد بود و دیگری را بر تن میکرد و همچنان آن دو را بنوبت می‏پوشید (و هر گاه جامه که تنش بود خشک میشد آن را بیرون می‏آورد و جامه‏ای را که در آب بود بتن میکرد و آن دیگر را در آب میگذارد) سپس فریاد میزد بطوری که که صدایش دم در خانه می‏آمد که می‏گفت: «ای فاطمه دختر محمد»! فرمود: راست گفتی، عرضکردم: قربانت! شما برای تب دوائی ندارید؟ فرمود: دوائی برای آن در نزد ما یافت نشود جز دعا و آب سرد، و من بیمار شدم و محمد بن ابراهیم برایم طبیبی فرستاد و آن طبیب داروئی برایم آورد که قی‏آور بود و من آن را نخوردم زیرا هر گاه من قی میکنم بندهایم از هم جدا می‏شود. حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۱۴۷ علی بن ابو حمزه به نقل از امام کاظم علیه السّلام می‏گوید که آن حضرت به من فرمود: هفت ماه است که تب می‏کنم و پسرم هم دوازده ماه تب کرد و این تب بر ما فزونی می‏گیرد، و احساس می‏کنم که این تب در همه پیکرم نیست و گاهی در بالای تن احساس می‏شود و در پائین خیر، و گاهی در پائین احساس می‏شود و بالاخیر. عرض کردم: قربانت گردم اگر اجازه دهی برایت حدیثی را باز گویم که ابو بصیر از جدّت نقل کرده است؟ حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم هر گاه تب می‏کرد از آب سرد یاری می‏جست و ایشان در این هنگام دو جامه داشت: جامه‏ای در آب سرد و جامه‏ای بر تن که جای آن دو را عوض می‏کرد و سپس چنان ندا می‏داد که بر در خانه نیز صدای او شنیده می‏شد: ای فاطمه دختر محمّد! حضرت کاظم علیه السّلام فرمود: راست گفتی. عرض کردم: قربانت گردم آیا برای تب خوددارویی نیافته‏اید؟ حضرت علیه السّلام فرمود: برای آن دارویی نیافته‏ایم مگر دعا و آب سرد. من از درد شکوه می‏کردم که محمّد بن ابراهیم پزشکی برایم فرستاد و او نیز دارویی با خود می‏آورد که موجب قی‏ء می‏شد و من نمی‏خواستم آن را بخورم زیرا هر بار که قی‏ء می‏کنم همه بندهایم از هم جدا می‏شوند.