الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۹۰

حدیث درباره مواسات در کتاب الکافي جلد ۸ کِتَابُ الرَّوْضَة‏‏‏ حَدِيثُ أَبِي بَصِيرٍ مَعَ الْمَرْأَة

کتاب الروضة · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله

سند
حميد بن زياد عن الحسن بن محمد الكندي عن احمد بن الحسن الميثمي عن ابان بن عثمان عن نعمان الرازي عن ابي عبد الله ع قال :

اِنْهَزَمَ اَلنَّاسُ‏ يَوْمَ أُحُدٍ عَنْ‏ رَسُولِ اَللَّهِ ص‏ فَغَضِبَ غَضَباً شَدِيداً قَالَ وَ كَانَ إِذَا غَضِبَ اِنْحَدَرَ عَنْ جَبِينِهِ مِثْلُ اَللُّؤْلُؤِ مِنَ اَلْعَرَقِ قَالَ فَنَظَرَ فَإِذَا عَلِيٌّ ع‏ إِلَى جَنْبِهِ فَقَالَ لَهُ اِلْحَقْ بِبَنِي أَبِيكَ مَعَ مَنِ اِنْهَزَمَ عَنْ‏ رَسُولِ اَللَّهِ‏ فَقَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ‏ لِي بِكَ أُسْوَةٌ قَالَ فَاكْفِنِي هَؤُلاَءِ فَحَمَلَ‏ فَضَرَبَ أَوَّلَ مَنْ لَقِيَ مِنْهُمْ فَقَالَ‏ جَبْرَئِيلُ ع‏ إِنَّ هَذِهِ لَهِيَ اَلْمُوَاسَاةُ يَا مُحَمَّدُ فَقَالَ إِنَّهُ مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ فَقَالَ‏ جَبْرَئِيلُ ع‏ وَ أَنَا مِنْكُمَا يَا مُحَمَّدُ فَقَالَ‏ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع‏ فَنَظَرَ رَسُولُ اَللَّهِ ص‏ إِلَى‏ جَبْرَئِيلَ ع‏ عَلَى كُرْسِيٍّ مِنْ ذَهَبٍ بَيْنَ اَلسَّمَاءِ وَ اَلْأَرْضِ وَ هُوَ يَقُولُ لاَ سَيْفَ إِلاَّ ذُو اَلْفَقَارِ وَ لاَ فَتَى إِلاَّ عَلِيٌ‏

ترجمه
هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۱۵۹ نعمان رازی از امام صادق علیه السّلام روایت کرده که فرمود: در جنگ احد مردم از دور رسول خدا (ص) گریختند، بطوری که آن حضرت بسختی خشم کرد، و چنان بود که هر گاه خشم میکرد عرقی مانند دانه‏های مروارید از پیشانی مبارکش سرازیر میگشت، فرمود: پس نگریست و علی علیه السّلام را در کنار خویش مشاهده کرد، بدو فرمود: تو هم به پسران پدرت (یعنی مانند سایر مردم) بدانان که از رسول خدا گریختند ملحق شو! عرضکرد: ای رسول خدا من پیرو توأم، فرمود: پس این دشمنان را از من دور گردان، علی علیه السّلام حمله برد و بنخستین کسی که رسید او را (با شمشیر) بزد: جبرئیل عرضکرد: ای محمد براستی این مواسات (همدردی و برادری) است: حضرت فرمود: همانا او از من است و من از اویم، جبرئیل عرضکرد: و من نیز از شما هستم. امام صادق علیه السّلام فرمود در این هنگام رسول خدا (ص) جبرئیل را نگریست که بر روی چهار پایه از طلا در میان زمین و آسمان (ایستاده) است و میگوید: «لا سیف الا ذو الفقار و لا فتی الا علی». حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۱۴۸ نعمان رازی به نقل از امام صادق علیه السّلام می‏گوید: در روز جنگ أحد مردم از پیرامون پیامبر گریختند و حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم سخت خشمگین شد، و هر گاه خشم می‏گرفت عرقی مانند مروارید از پیشانی او فرو می‏ریخت. امام علیه السّلام می‏فرماید: حضرت صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم نگاهی کرد و علی علیه السّلام را در کنار خود دید و فرمود: ای علی! تو هم با زادگان دیگر پدرت، به گریخته‏های از دور پیامبر بپیوند. علی علیه السّلام عرض کرد. یا رسول اللَّه! من از تو پیروی می‏کنم. پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: پس اینان را از من دور کن ای علی. علی علیه السّلام به ایشان حمله برد و نخستین کسی را که از ایشان دید بزد. پس جبرئیل گفت: ای محمّد! این است یاری.پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: او از من است و من از او. جبرئیل گفت: و من از شما دو نفر هستم ای محمّد. امام صادق علیه السّلام می‏فرماید: پس پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم به جبرئیل نگریست که بر اریکه‏ای از طلا میان آسمان و زمین نشسته بود و می‏گفت: شمشیری نیست مگر ذو الفقار و جوانمردی نیست مگر علی.

راویان

موضوعات