الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۸، حدیث ۹۷

ابان عن ابي بصير عن ابي عبد الله ع :

هاشم رسولی محلاتی, الروضة من الکافی جلد ۱ ترجمه رسولی محلاتی, ۱۸۵ ابو بصیر از امام صادق علیه السّلام روایت کند که فرمود: رسول خدا (ص) در غزوه ذات الرقاع در لب رودخانه زیر درختی فرود آمد و ناگهان سیلی برخاست و میان آن حضرت و اصحاب و یارانش جدائی، انداخت، مردی از مشرکین آن حضرت را دید مسلمانان نیز لب رودخانه ایستاده بودند و منتظر بودند تا سیل قطع شود (و بنزد رسول خدا (ص) بروند) مرد مزبور بقوم خویش رو کرده گفت: من اکنون محمد را میکشم، بهمین منظور نزدیک آمد و با شمشیر برسول خدا (ص) حمله کرد سپس گفت: کیست ای محمد که تو را از من نجات بخشد؟ فرمود: پروردگار من و پروردگار تو، در این هنگام جبرئیل علیه السّلام او را از اسبش بزیر افکند و به پشت بر زمین افتاد، رسول خدا (ص) برخاست و شمشیرش را گرفت‏ و روی سینه‏اش نشست و فرمود: اکنون کیست که تو را از دست من نجات دهد ای غورث (غورث نام آن مرده بود)؟ گفت: جود و بزرگواریت ای محمد! رسول خدا او را واگذارد، پس آن مرد برخاست و میگفت: بخدا سوگند تو بهتر و بزرگوارتر از من هستی. حمیدرضا آژیر, بهشت کافی - ترجمه روضه کافی‏, ۱۶۷ امام صادق علیه السّلام می‏فرماید که: پیامبر اکرم علیه السّلام در جنگ ذات الرّقاع، بر لب رود زیر درختی نشسته بود و سیلی آمد و میان او و یارانش جدایی انداخت. مردی از مشرکان آن حضرت را تنها دید و در حالی که مسلمانان کنار رودخانه در انتظار بودند سیل پایان پذیرد و خود را به پیامبر برسانند، آن مرد مشرک به قوم خود گفت: من محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم را می‏کشم و با شمشیر به پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم حمله کرد و گفت: ای محمد! چه کسی تو را از تیغ من نجات می‏دهد؟ پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: خدای من و تو. جبرئیل او را از روی اسب برکند و به پشت بر زمین افتاد و رسول خدا برخاست و تیغ برداشت و بر سینه او نشست و گفت: ای‏غورث! چه کسی تو را از تیغ من می‏رهاند؟ او گفت: بخشش و کرم تو ای محمّد. پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم او را رها کرد و برخاست و او می‏رفت، در حالی که می‏گفت: بخدا سوگند تو از من بهتر و بخشنده‏تری.