حدیث در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۱ أَبْوَابُ الصَّلَاةِ وَ حُدُودِهَا-بَابُ الْجَمَاعَةِ وَ فَضْلِهَا
أبواب الصلاة و حدودها-باب الجماعة و فضلها
سند
و ساله اسحاق بن عمار قال له :
أَدْخُلُ اَلْمَسْجِدَ وَ قَدْ رَكَعَ اَلْإِمَامُ فَأَرْكَعُ بِرُكُوعِهِ وَ أَنَا وَحْدِي وَ أَسْجُدُ فَإِذَا رَفَعْتُ رَأْسِي فَأَيَّ شَيْءٍ أَصْنَعُ قَالَ قُمْ فَاذْهَبْ إِلَيْهِمْ فَإِنْ كَانُوا قِيَاماً فَقُمْ مَعَهُمْ وَ إِنْ كَانُوا جُلُوساً فَاجْلِسْ مَعَهُمْ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۲ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۵۶
و اسحاق بن عمّار از آن حضرت سؤال کرد و گفت: گاه پیش میآید که داخل مسجد میشوم و امام برکوع رفته من نیز با او برکوع میروم و تنها هستم و بسجده میروم وقتی از سجدهها سر برداشتم چه کنم؟ آن حضرت فرمود: برخیز و خود را به صف مأمومین برسان. اگر ایشان ایستاده بودند تو نیز با آنان بایست، و اگر (برای تشهد) نشسته بودند تو نیز با آنان بنشین.