حدیث در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۱ أَبْوَابُ الصَّلَاةِ وَ حُدُودِهَا-بَابُ الْجَمَاعَةِ وَ فَضْلِهَا
أبواب الصلاة و حدودها-باب الجماعة و فضلها
سند
و ساله سماعه :
عَنِ اَلرَّجُلِ يَأْتِي اَلْمَسْجِدَ وَ قَدْ صَلَّى أَهْلُهُ يَبْدَأُ بِالْمَكْتُوبَةِ أَوْ يَتَطَوَّعُ فَقَالَ إِنْ كَانَ فِي وَقْتٍ حَسَنٍ فَلاَ بَأْسَ بِالتَّطَوُّعِ قَبْلَ اَلْفَرِيضَةِ وَ إِنْ كَانَ خَافَ خُرُوجَ اَلْوَقْتِ أَخَّرَهُ وَ لْيَبْدَأْ بِالْفَرِيضَةِ وَ هُوَ حَقُّ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ثُمَّ لْيَتَطَوَّعْ مَا شَاءَ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۲ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۵۷
و نیز سماعه از آن حضرت (امام صادق علیه السّلام) پرسید: هر گاه شخص به مسجد درآید و اهل مسجد یا حاضران نماز کرده باشند، آیا او شروع به نماز واجب کند یا نافله را ابتدا بجای آورد؟ آن حضرت فرمود: اگر وقت مربوط بنماز نافله باشد و وقت نافله هنوز به پایان نرسیده باشد (مثل دو قدم در نافله ظهر و چهار قدم در نافله عصر) باکی نیست که نافله را پیش از نماز واجب بجا آورد، و اگر بیم دارد که وقت فضیلت نماز واجب از دست برود در این صورت نافله را به تأخیر اندازد و نماز واجب را ابتدا کند که آن حقّ خداوند عزّ و جلّ است. آنگاه نماز نافله را هر چه خواست بجا آورد.