من لايحضره الفقيه - جلد ۱، حدیث ۲۷۶۱

قال ابو جعفر الباقر ع لزراره بن اعين :

‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۲ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۸۰ امام باقر علیه السّلام به زرارة بن أعین فرمود: همانا خداوند عزّ و جلّ از هر جمعه تا جمعه دیگر سی و پنج رکعت نماز بر مردمان واجب گردانیده است و از میان این نمازها تنها یک نماز است که خداوند عزّ و جلّ فرض گردانیده که بجماعت برگزار شود و آن نماز جمعه است و از نه گروه آن را ساقط ساخته که عبارتند از: طفل صغیر، شخص سالخورده، مجنون، مسافر، بنده، زن، مریض، کور و نابینا، و کسی که در دو فرسخی از محلّ اقامه نماز جمعه سکونت داشته باشد. و قراءت را در نماز جمعه بلند باید خواند و غسل جمعه در نماز جمعه واجب است و نیز در نماز جمعه دو قنوت بر عهده امام است یکی پیش از رکوع در رکعت اوّل و دیگری پس از رکوع در رکعت دوّم. و هر کس بتنهائی نماز جمعه را بخواند (یعنی شرائط آن جمع نباشد و کس دیگری هم غیر از او نباشد یا بنماز جمعه نرسیده و ناگزیر باشد که بتنهائی آن را اقامه‏ کند) چهار رکعت نماز ظهر می‏خواند و یک قنوت بر او است و آن پیش از رکوع در رکعت اوّل است. و آنچه در این گفتار در مورد رکوع آمده (که دو قنوت دارد) جز حریز که از زراره روایت کرده هیچ کس دیگر آن را روایت نکرده است. و امّا آنچه من خود بدان عمل می‏کنم و فتوی بدان میدهم که دیگران عمل کنند و استادانم- که رحمت خدا بر ایشان باد- بدان قائل بودند اینست که بطور کلّی یک قنوت در تمامی نمازها چه در نماز جمعه و چه غیر آن در رکعت دوّم پس از قراءت پیش از رکوع است.