من لايحضره الفقيه - جلد ۲، حدیث ۴۳۱

و سيل ع :

‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۲ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۴۹۴ و از آن امام علیه السّلام در باره قاصد روزه مستحبی که حاجتی برایش رخ داده و نیت نکرده سؤال کردند، پس فرمود: تا عصر وقت نیت دارد. و چنانچه تا عصر مکث کرد و پس از آن به فکر افتاد که روزه بگیرد، با آنکه چنین نیّتی نداشته، اگر بخواهد میتواند آن روز را روزه بگیرد.و زن چون از حیض پاک شود، در حالی که بقیّه‏ای از روز برایش باقی باشد، همان مقدار بقیّه را روزه تأدیبی میگیرد، و قضای آن روزه را بر ذمّه دارد، و اگر حیض شود، در حالی که بقیّه‏ای از روز برایش باقی باشد افطار میکند، و قضای آن روزه را بر ذمّه دارد. و زمانی که روزه دو ماه متوالی بر مرد واجب شود، و یک ماه از آن دو ماه را روزه بدارد، ولی چیزی از ماه دوم را روزه نگیرد، میباید روزه‏اش را اعاده کند، و روزه ماه اوّل برای او کفایت نمی‏کند، مگر در صورتی که به علّت مرضی افطار کرده‏ باشد، که در این صورت میتواند بقیّه روزه را بر پایه روزه‏ای که گرفته است بنا کند، زیرا در این مورد خدای عزّ و جلّ او را از ادامه روزه بازداشته است، و امّا اگر ماه اوّل را روزه بدارد، و چند روزی از ماه دوّم را نیز بر این گونه عمل کند، و پس از آن افطار نماید، میباید بقیّه روزه را بر پایه همان روزه‏هائی که گرفته است بنا کند.