حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۲ أَبْوَابُ الزَّکَاة-ضَمَانُ الْمُزَکَّى وَ زَکَاةُ النَّقْدَيْنِ وَ مُسْتَحِقُّ الزَّکَاة
أبواب الزکاة-ضمان المزکى و زکاة النقدين و مستحق الزکاة · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله
سند
و كان رسول الله ص :
يَقْسِمُ صَدَقَةَ أَهْلِ اَلْبَوَادِي فِي أَهْلِ اَلْبَوَادِي وَ صَدَقَةَ أَهْلِ اَلْحَضَرِ فِي أَهْلِ اَلْحَضَرِ وَ لاَ يَقْسِمُهَا بَيْنَهُمْ بِالسَّوِيَّةِ إِنَّمَا يَقْسِمُهَا عَلَى قَدْرِ مَنْ يَحْضُرُهُ مِنْهُمْ وَ مَا يَرَى لَيْسَ فِي ذَلِكَ شَيْءٌ مُوَقَّتٌ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۲ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۳۳۲
و رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله زکات صحرانشینان را میان صحرانشینان و زکات شهرنشینان را میان شهرنشینان قسمت میکرد، و سهم مستحقّین را به طور مساوی به ایشان نمیپرداخت بلکه به آنان که حضور مییافتند، و به اندازه نیازشان میپرداخت، و مانند حقوق مبلغ معیّنی ندارد.