حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۲ أَبْوَابُ الزَّکَاة-ضَمَانُ الْمُزَکَّى وَ زَکَاةُ النَّقْدَيْنِ وَ مُسْتَحِقُّ الزَّکَاة
أبواب الزکاة-ضمان المزکى و زکاة النقدين و مستحق الزکاة · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
و روي ابو بصير عن ابي جعفر ع قال :
إِذَا أَخْرَجَ اَلرَّجُلُ اَلزَّكَاةَ مِنْ مَالِهِ ثُمَّ سَمَّاهَا لِقَوْمٍ فَضَاعَتْ أَوْ أَرْسَلَ بِهَا إِلَيْهِمْ فَضَاعَتْ فَلاَ شَيْءَ عَلَيْهِ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۲ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۳۳۱
و ابو بصیر از امام ابو جعفر علیه السّلام روایت کرده است، که فرمود: هر گاه شخص زکات را از مال خود جدا کند، و آنگاه آن را به نام قومی نامگذاریکند، و در این میان تلف شود، یا آنکه آن را برای ایشان بفرستد و تلف شود، غرامتی به او تعلّق نمیگیرد.