حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۲ أَبْوَابُ الزَّکَاة-ضَمَانُ الْمُزَکَّى وَ زَکَاةُ النَّقْدَيْنِ وَ مُسْتَحِقُّ الزَّکَاة
أبواب الزکاة-ضمان المزکى و زکاة النقدين و مستحق الزکاة · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
و قال عبد الله بن عجلان السكوني لابي جعفر ع :
إِنِّي رُبَّمَا قَسَمْتُ اَلشَّيْءَ بَيْنَ أَصْحَابِي أَصِلُهُمْ بِهِ فَكَيْفَ أُعْطِيهِمْ فَقَالَ أَعْطِهِمْ عَلَى اَلْهِجْرَةِ فِي اَلدِّينِ وَ اَلْفِقْهِ وَ اَلْعَقْلِ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۲ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۳۳۶
و عبد الله بن عجلان سکونی، به امام ابو جعفر باقر علیه السّلام معروض داشت که: گاهی اتّفاق میافتد که من چیزی را به رسم صله میان یارانم تقسیم میکنم، پس آن را چگونه به ایشان بدهم؟ امام فرمود: آن را به نسبت هجرتشان در دین و فقه و عقل به ایشان عطا کن.و گندم و جو زکاتی ندارد تا به پنج «وسق» برسد، و وسق شصت «صاع» و صاع چهار «مدّ» و وزن مدّ دویست و نود و دو درهم و نصف درهم است، پس چون بعد از پرداختن خراج سلطان، و تکالیف قریه، این مقدار به دست آید، اگر کشتزارش با آب باران آبیاری شده، یا از آب جاری بهره گرفته، یک عشر از آن به عنوان زکات اخراج میشود، و اگر به وسیله دلوها و مشکها آبیاری شده نیم عشر از آن اخراج میشود، و در خرما و مویز هم همین حکم جاری است. پس اگر بعد از آن بقیّهای به جای ماند، چیزی به آن تعلّق نمیگیرد، تا آنگاه که فروخته شود، و سال بر بهای آن بگذرد.