من لايحضره الفقيه - جلد ۳، حدیث ۱۶۱۷

روي ابان عن الحسن الصيقل قال :

‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۲۲۹ حسن صیقل گوید: از امام صادق علیه السّلام پرسیدم: مردی از زنش ظهار کرده حکمش چیست؟ فرمود: کفّاره دهد، عرض کردم اگر کفّاره نداده همبستر شد چه؟ فرمود: حریم خدا را شکسته پس باید از خداوند طلب آمرزش کند و دیگر نزدیکی نکند تا کفّاره دهد. مؤلّف کتاب- رحمه اللَّه- خبر را چنین معنا کرده که مراد ظهاریست که معلّق بشرط باشد، و امّا ظهاری که معلّق بشرطی نباشد هر گاه مجامعت کرد پیش از آنکه کفّاره دهد ادای کفّاره دیگر نیز بر او واجب خواهد، چنان که قبلا تذکر دادم. و هر گاه ظهارکننده زوجه خود را طلاق دهد کفّاره از وی ساقط می‏شود و چنانچه رجوع کند کفّاره بر او لازم می‏گردد، و اگر وی را رها کند تا عدّه‏اش تمام شود، و مرد دیگری ویرا تزویج کند و بعد طلاق گوید: یا از دنیا برود، سپس شوهر اوّل او را تزویج کند و با وی همبستر شود کفّاره بر او لازم نمی‏گردد. و در کفّاره ظهار، عتق کودکی که در محیط اسلام بدنیا آمده باشد کافی است.