→

من لايحضره الفقيه - جلد ۳، حدیث ۱۶۱۶

حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ بَابُ الظِّهَار

باب الظهار · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
روي ابن محبوب عن ابي ايوب الخزاز عن بريد بن معاويه قال :

وَ سَأَلْتُ‏ أَبَا جَعْفَرٍ ع‏ عَنْ رَجُلٍ ظَاهَرَ مِنِ اِمْرَأَتِهِ ثُمَّ طَلَّقَهَا تَطْلِيقَةً قَالَ إِذَا هُوَ طَلَّقَهَا تَطْلِيقَةً فَقَدْ بَطَلَ اَلظِّهَارُ وَ هَدَمَ اَلطَّلاَقُ اَلظِّهَارَ فَقُلْتُ لَهُ فَلَهُ أَنْ يُرَاجِعَهَا قَالَ نَعَمْ هِيَ اِمْرَأَتُهُ فَإِنْ رَاجَعَهَا وَجَبَ عَلَيْهِ مَا يَجِبُ عَلَى اَلْمُظَاهِرِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسََّا قُلْتُ فَإِنْ تَرَكَهَا حَتَّى يَحِلَّ أَجَلُهَا وَ تَمْلِكَ نَفْسَهَا ثُمَّ تَزَوَّجَهَا بَعْدَ ذَلِكَ هَلْ يَلْزَمُهُ اَلظِّهَارُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسََّا قَالَ لاَ قَدْ بَانَتْ مِنْهُ وَ مَلَكَتْ نَفْسَهَا قُلْتُ فَإِنْ ظَاهَرَ مِنْهَا فَلَمْ يَمَسَّهَا وَ تَرَكَهَا لاَ يَمَسَّهَا إِلاَّ أَنَّهُ يَرَاهَا مُتَجَرِّدَةً مِنْ غَيْرِ أَنْ يَمَسَّهَا هَلْ يَلْزَمُهُ فِي ذَلِكَ شَيْ‏ءٌ قَالَ هِيَ اِمْرَأَتُهُ وَ لَيْسَ بِمُحَرَّمٍ عَلَيْهِ مُجَامَعَتُهَا وَ لَكِنْ يَجِبُ عَلَيْهِ مَا يَجِبُ عَلَى اَلْمُظَاهِرِ قَبْلَ أَنْ يُجَامِعَهَا وَ هِيَ اِمْرَأَتُهُ‏ قُلْتُ فَإِنْ رَفَعَتْهُ إِلَى اَلسُّلْطَانِ فَقَالَتْ‏ إِنَّ هَذَا زَوْجِي قَدْ ظَاهَرَ مِنِّي وَ قَدْ أَمْسَكَنِي لاَ يَمَسُّنِي مَخَافَةَ أَنْ يَجِبَ عَلَيْهِ مَا يَجِبُ عَلَى اَلْمُظَاهِرِ فَقَالَ لَيْسَ يَجِبُ عَلَيْهِ أَنْ يُجْبِرَهُ عَلَى اَلْعِتْقِ وَ اَلصِّيَامِ وَ اَلْإِطْعَامِ إِذَا لَمْ يَكُنْ لَهُ مَا يُعْتِقُ وَ لاَ يَقْوَى عَلَى اَلصِّيَامِ وَ لاَ يَجِدُ مَا يَتَصَدَّقُ بِهِ‏ وَ إِنْ كَانَ يَقْدِرُ عَلَى أَنْ يُعْتِقَ فَإِنَّ عَلَى اَلْإِمَامِ أَنْ يُجْبِرَهُ عَلَى اَلْعِتْقِ وَ اَلصَّدَقَةِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَمَسَّهَا وَ مِنْ بَعْدِ أَنْ يَمَسَّهَا

ترجمه
‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۲۲۷ برید بن معاویه گوید: از امام باقر علیه السّلام در مورد مردی که از زوجه‏اش ظهار کرده و بعد او را یک طلاق داده بود پرسیدم، فرمود: اگر او را یک طلاق بدهد ظهار باطل شده است، و طلاق حکم ظهار را برداشته، عرض کردم میتواند باو رجوع کند؟ فرمود: آری وی زوجه اوست امّا اگر رجوع کند بر وی لازم شود آنچه بر شخصی که ظهار کرده لازم است (از کفّاره) و ادا کند پیش از آنکه با همسر خود نزدیکی کند، عرض کردم: اگر او را رها کرد تا عدّه‏اش سرآمد و مالک بضع خود گشت، سپس مرد بعقد جدید او را تزویج کرد آیا آن ظهار حکمش باقی است و باید پیش از تماس گرفتن و نزدیکی با زن کفّاره دهد؟ فرمود: نه، زیرا فراق حاصل گشته و زن از او جدا شده است و اختیار خود را بدست گرفته. عرض کردم: اگر از وی ظهار کرد و با وی نزدیکی ننمود و او را بکلّی رها کرد جز اینکه تن برهنه او را می‏بیند ولی دست نمی‏آزد آیا کفّاره‏ای باو تعلّق می‏گیرد؟ فرمود: زوجه اوست و بر او حرام نیست که با او نزدیکی کند و لیکن کفّاره‏ای بر او واجب شده است که قبل از مقاربت بپردازد ولی همسر او خواهد بود، عرض کردم اگر شکایت به حاکم برد و گفت این شوهر من از من ظهار کرده و مرا معلّق نگاهداشته با من همخوابگی نمی‏کند از ترس آنکه کفّاره باید بدهد مانند کسی که ظهار کرده حکمش چیست،؟ فرمود: حاکم نمی‏تواند او را در صورت عدم تمکن وادار به آزاد کردن بنده و روزه و صدقه‏ کند، و چنانچه میتوانست بنده آزاد کند امام و حاکم میتواند او را به آزاد کردن بنده یا دادن صدقه مجبور سازد قبل از نزدیکی با همسر و بعد از آن چنانچه قبلا نپرداخته باشد.

راویان