حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ بَابُ الظِّهَار
باب الظهار · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
ساله جميل بن دراج :
وَ عَنِ اَلظِّهَارِ مَتَى يَقَعُ عَلَى صَاحِبِهِ فِيهِ اَلْكَفَّارَةُ فَقَالَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يُوَاقِعَ اِمْرَأَتَهُ قُلْتُ فَإِنْ طَلَّقَهَا قَبْلَ أَنْ يُوَاقِعَهَا أَ عَلَيْهِ كَفَّارَةٌ فَقَالَ لاَ سَقَطَتِ اَلْكَفَّارَةُ عَنْهُ قُلْتُ فَإِنْ صَامَ فَمَرِضَ فَأَفْطَرَ أَ يَسْتَقْبِلُ أَوْ يُتِمُّ مَا بَقِيَ عَلَيْهِ فَقَالَ إِنْ صَامَ شَهْراً ثُمَّ مَرِضَ اِسْتَقْبَلَ فَإِنْ زَادَ عَلَى اَلشَّهْرِ يَوْماً أَوْ يَوْمَيْنِ بَنَى عَلَيْهِ قَالَ وَ قَالَ اَلْحُرُّ وَ اَلْمَمْلُوكُ سَوَاءٌ غَيْرَ أَنَّ عَلَى اَلْمَمْلُوكِ نِصْفَ مَا عَلَى اَلْحُرِّ مِنَ اَلْكَفَّارَةِ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۲۳۰
جمیل بن درّاج از آن حضرت پرسید: کفّاره ظهار چه وقتی بر ظهارکننده واجب میشود؟ فرمود: آن وقت که بخواهد از همسرش کام گیرد، عرض کردم: اگر پیش از اینکه با وی مقاربت کند طلاقش داد آیا کفّارهای بر عهده اوست؟ فرمود: نه، کفّاره ساقط میگردد، عرض کردم اگر در ادای کفّاره روزه گرفت و مریض شد و نتوانست ایّام را پی در پی روزه گیرد و افطار کرد آیا پس از بهبودی ایّام را از سر گیرد یا ما بقی را تمام کند؟ فرمود: اگر یکماه تمام روزه گرفت و مریض شد باید تجدید کند ولی اگر یک روز یا دو روز بیش از یکماه شد بقیّه را پس از حصول بهبود روزه میگیرد، و فرمود: آزاد و بنده حکمشان یکی است جز آنکه بنده کفّارهاش (که فقط روزه است) نیم آزاد است.