حدیث در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ بَابُ الظِّهَار
باب الظهار · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
روي محمد بن مسلم عن احدهما ع قال :
وَ قُلْتُ لَهُ إِنْ ظَاهَرَ رَجُلٌ فِي شَعْبَانَ وَ لَمْ يَجِدْ مَا يُعْتِقُ قَالَ يَنْتَظِرُ حَتَّى يَصُومَ شَهْرَ رَمَضَانَ ثُمَّ يَصُومُ شَهْرَيْنِ مُتَتََابِعَيْنِ فَإِنْ ظَاهَرَ وَ هُوَ مُسَافِرٌ يَنْظُرُ حَتَّى يَقْدَمَ وَ إِنْ صَامَ فَأَصَابَ مَالاً فَلْيَمْضِ فِي اَلَّذِي اِبْتَدَأَ فِيهِ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۲۳۱
محمّد بن مسلم از یکی از دو امام باقر یا صادق علیهما السّلام نقل کرده گوید: بآن حضرت عرض کردم: اگر مردی در ماه شعبان ظهار کرد و بردهای نیافت تا کفّاره دهد چه کند؟ فرمود: صبر کند تا روزه ماه رمضان را انجام دهد، آنگاه دو ماه پی در پی روزه بگیرد، و چنانچه در حال سفر ظهار کرد درنگ نماید تا بوطنش باز گردد آنگاه روزه بگیرد و اگر بروزه شروع کرد و مالی بدست آورد که متمکّن از تحریر رقبه گردید همان که شروع کرده است تمام کند.