حدیث در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ بَابُ الظِّهَار
باب الظهار
سند
في روايه الحسن بن علي بن فضال ان رجلا قال :
وَ قُلْتُ لِأَبِي اَلْحَسَنِ ع إِنِّي قُلْتُ لاِمْرَأَتِي أَنْتِ عَلَيَّ كَظَهْرِ أُمِّي إِنْ خَرَجْتِ مِنْ بَابِ اَلْحُجْرَةِ فَخَرَجَتْ فَقَالَ لَيْسَ عَلَيْكَ شَيْءٌ فَقُلْتُ فَإِنِّي أَقْوَى عَلَى أَنْ أُكَفِّرَ فَقَالَ لَيْسَ عَلَيْكَ شَيْءٌ فَقُلْتُ فَإِنِّي أَقْوَى عَلَى أَنْ أُكَفِّرَ رَقَبَةً وَ رَقَبَتَيْنِ فَقَالَ لَيْسَ عَلَيْكَ شَيْءٌ قَوِيتَ أَوْ لَمْ تَقْوَ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۲۳۲
و در روایت حسن بن علی بن فضّال است که مردی گوید: بامام ابی الحسن علیه السّلام عرض کردم به زوجهام گفتم اگر از در حجره بیرون شوی بر من مانند پشت مادرم حرام گردی و او از حجره بیرون شد،؟ فرمود: چیزی بر عهده تو نیست، عرض کردم من میتوانم کفّاره بدهم؟ فرمود: چیزی بر تو واجب نیست عرضکردم من توانائی آن دارم که یک بنده یا دو بنده آزاد کنم، فرمود: چیزی بر عهده تو نیست چه بتوانی چه نتوانی.