من لايحضره الفقيه - جلد ۳، حدیث ۱۶۲۲

روي سماعه عن ابي بصير قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :

‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۲۳۱ ابو بصیر گوید: از امام صادق علیه السّلام شنیدم که میفرمود: مردی نزد رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله آمد و عرض کرد یا رسول اللَّه من از زوجه‏ام ظهار کرده‏ام، حضرت فرمود: برو و بنده‏ای آزاد کن، مرد گفت: چیزی نزد من نیست، فرمود: باز گرد و دو ماه متوالی روزه بگیر، مرد گفت توان روزه گفتن ندارم، حضرت فرمود: برو و شصت بینوا را طعام ده مرد گفت: ندارم، پس رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله فرمود: من از جانب تو تصدّق میدهم و مقداری خرما باو داد که به شصت مسکین برساند و فرمود: این را بستان و مساکین را اطعام کن، مرد گفت: سوگند بآن کس که تو را بحقّ فرستاد در میان مشرق و مغرب مدینه از خود و عیالم محتاج‏تر سراغ ندارم، فرمود: برو و خود بخور و خانواده‏ات را از آن اطعام کن. مؤلّف این کتاب- رحمه اللَّه- گوید: این حدیث در مسأله ظهار غریب و نادر است زیرا مشهور در این معنی در کفّاره کسی است که روزی از ماه رمضان را افطار کرده است.