حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ کِتَابُ الْمَعِيشَة بَابُ بَيْعِ الْکَلَإِ وَ الزَّرْعِ وَ الْأَشْجَارِ وَ الْأَرَضِينَ وَ الْقُنِيِّ وَ الشِّرْبِ وَ الْعَقَار
کتاب المعيشة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
ساله سماعه :
وَ عَنْ رَجُلٍ يُزَارِعُ بِبَذْرِهِ فِي اَلْأَرْضِ مِائَةَ جَرِيبٍ مِنَ اَلطَّعَامِ أَوْ غَيْرِهِ مِمَّا يُزْرَعُ ثُمَّ يَأْتِيهِ رَجُلٌ آخَرُ فَيَقُولُ لَهُ خُذْ مِنِّي نِصْفَ بَذْرِكَ وَ نِصْفَ نَفَقَتِكَ فِي هَذِهِ اَلْأَرْضِ لِأُشَارِكَكَ قَالَ لاَ بَأْسَ بِذَلِكَ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۴ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۳۲۱
و سماعه از آن حضرت علیه السّلام سؤال کرد: شخصی یک صد جریب زمین را بذر گندم یا غیر آن از آنچه کشت میشود افشانده است، سپس فردی از او تقاضا کرده که نیم آن بذر که افشانده و نیمی از مخارجی که پرداخته است بدو بپردازد و در کشت شریک او باشد، فرمود: اشکالی در آن نیست.