→ من لايحضره الفقيه - جلد ۳، حدیث ۶۵۵
حدیث امام حسن عسکرى (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ کِتَابُ الْمَعِيشَة بَابُ بَيْعِ الْکَلَإِ وَ الزَّرْعِ وَ الْأَشْجَارِ وَ الْأَرَضِينَ وَ الْقُنِيِّ وَ الشِّرْبِ وَ الْعَقَار
کتاب المعيشة · روایت شده از امام حسن عسکرى عليه السلام
سند
روي عن محمد بن علي بن محبوب قال :
وَ كَتَبَ رَجُلٌ إِلَى اَلْفَقِيهِ ع فِي رَجُلٍ كَانَتْ لَهُ رَحًى عَلَى نَهَرِ قَرْيَةٍ وَ اَلْقَرْيَةُ لِرَجُلٍ أَوْ لِرَجُلَيْنِ فَأَرَادَ صَاحِبُ اَلْقَرْيَةِ أَنْ يَسُوقَ اَلْمَاءَ إِلَى قَرْيَتِهِ فِي غَيْرِ هَذَا اَلنَّهَرِ اَلَّذِي عَلَيْهِ هَذِهِ اَلرَّحَى وَ يُعَطِّلَ هَذِهِ اَلرَّحَى أَ لَهُ ذَلِكَ أَمْ لاَ فَوَقَّعَ ع يَتَّقِي اَللَّهَ وَ يَعْمَلُ فِي ذَلِكَ بِالْمَعْرُوفِ وَ لاَ يُضَارُّ أَخَاهُ اَلْمُؤْمِنَ وَ فِي رَجُلٍ كَانَتْ لَهُ قَنَاةٌ فِي قَرْيَةٍ فَأَرَادَ رَجُلٌ آخَرُ أَنْ يَحْفِرَ قَنَاةً أُخْرَى فَوْقَهَا فَمَا يَكُونُ بَيْنَهُمَا فِي اَلْبُعْدِ حَتَّى لاَ يُضِرَّ بِالْأُخْرَى فِي أَرْضٍ إِذَا كَانَتْ صَعْبَةً أَوْ رِخْوَةً فَوَقَّعَ ع عَلَى حَسَبِ أَنْ لاَ يُضِرَّ أَحَدُهُمَا بِالْآخَرِ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ تَعَالَى
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۴ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۳۲۲
محمّد بن علی بن محبوب روایت کرده که مردی خدمت امام (حضرت عسکری) علیه السّلام نامه نوشت و سؤال کرد مردی در قریهای آسیایی دارد که از نهر آن ده میچرخد، و آن قریه یک یا دو صاحب دارد که میخواهد مسیر نهر را تغییر دهد و آن را از غیر راهی که از آسیا میگذرد جریان دهد و این کار موجب آنست که آسیا از کار بیفتد آیا حقّ دارد چنین کاری را انجام دهد؟ امام علیه السّلام در پاسخ نوشت: از خدا بترسید و در این تصمیم به آنچه رضای خدا و خلق است عمل نماید و به برادر مؤمن خویش زیان نرساند.
و نیز در مورد دیگری نوشت و سؤال کرد که شخصی قناتی در دهی دارد و دیگری میخواهد در قسمت بالای آن قنات، قنات دیگری حفر کند، چه مقدار باید میان آن دو فاصله باشد، تا به دیگری ضرر نرسد در صورتی که زمین سخت یا سست باشد؟ امام علیه السّلام در پاسخ مرقوم فرمود: اندازه معیّنی ندارد باید آنقدر فاصله باشد که به یک دیگر زیان نرسانند (یعنی آب قنات اوّل کم نشود).
راویان