حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ کِتَابُ الْمَعِيشَة بَابُ الْمُزَارَعَةِ وَ الْإِجَارَة
کتاب المعيشة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
روي الحسن بن محبوب عن خالد عن ابي الربيع قال :
وَ سُئِلَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنِ اَلرَّجُلِ يَتَقَبَّلُ اَلْأَرْضَ مِنَ اَلدَّهَاقِينِ فَيُؤَاجِرُهَا بِأَكْثَرَ مِمَّا يَتَقَبَّلُهَا بِهِ وَ يَقُومُ فِيهَا بِحَظِّ اَلسُّلْطَانِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِهِ إِنَّ اَلْأَرْضَ لَيْسَتْ مِثْلَ اَلْأَجِيرِ وَ لاَ مِثْلَ اَلْبَيْتِ إِنَّ فَضْلَ اَلْأَجِيرِ وَ اَلْبَيْتِ حَرَامٌ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۴ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۳۳۶
ابو الرّبیع شامی گوید: از امام صادق علیه السّلام سؤال کردند:
شخصی از کشاورزان زمینی را برای کشت با دهاقین (صاحبانش) قرارداد بسته (به سهمی معیّن از محصول یا غیر آن) سپس آن را به دیگری اجاره داده به بیش از آن سهم و اداء خراج سلطان را خود پذیرفته است، حکمش چیست؟ فرمود: اشکالی ندارد، چون زمین مانند اجیر و مانند خانه نیست و زیاده در اجیر و خانه حرام است.