حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۳ بَابُ الصَّيْدِ وَ الذَّبَائِح
باب الصيد و الذبائح · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
روي القاسم بن بريد عن محمد بن مسلم عن ابي جعفر ع :
وَ فِي رَجُلٍ نَصَبَ شَبَكَةً فِي اَلْمَاءِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى بَيْتِهِ وَ تَرَكَهَا مَنْصُوبَةً ثُمَّ أَتَاهَا بَعْدَ ذَلِكَ وَ قَدْ وَقَعَ فِيهَا سَمَكٌ فَمُوِّتْنَ فَقَالَ مَا عَمِلَتْ يَدُهُ فَلاَ بَأْسَ بِأَكْلِ مَا وَقَعَ فِيهِ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۴ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۴۴۵
محمّد بن مسلم از امام باقر علیه السّلام نقل کرد که مردی تور و شبکه ماهیگیری خود را در آب گسترد و بمنزل خود رفت و تو را بحال آماده رها کرد، و چون بازگشت تعدادی ماهی به دام افتاده بودند، و وقتی شبکه را از آب کشید تعدادی از ماهیان صید شده به حال مرگ بودند، فرمود: آنچه در دامی که به دست خود گسترده، افتاده است اشکالی بخوردن آن نیست.