حدیث در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۴ کِتَابُ الدِّيَات بَابُ دِيَةِ الْأَصَابِعِ وَ الْأَسْنَانِ وَ الْعِظَام
کتاب الديات · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
و في روايه جميل عن بعض اصحابنا عن احدهما ع قال :
فِي سِنِّ اَلصَّبِيِّ يَضْرِبُهَا اَلرَّجُلُ فَتَسْقُطُ ثُمَّ تَنْبُتُ قَالَ لَيْسَ عَلَيْهِ قِصَاصٌ وَ عَلَيْهِ اَلْأَرْشُ وَ قَالَ فِي اَلرَّجُلِ تُكْسَرُ يَدُهُ ثُمَّ تَبْرَأُ يَدُهُ قَالَ لاَ يُقْتَصُّ مِنْهُ وَ لَكِنْ يُعْطَى اَلْأَرْشَ وَ سُئِلَ جَمِيلٌ كَمِ اَلْأَرْشُ فِي سِنِّ اَلصَّبِيِّ وَ كَسْرِ اَلْيَدِ قَالَ شَيْءٌ يَسِيرٌ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۵۲۲
جمیل بن درّاج از یک تن از روات ما از یکی از دو امام باقر یا صادق علیهما السّلام روایت کرده که در باره دندان کودک که در اثر زدن شخصی بصورت او بیفتد و باز بروید فرمود: قصاص ندارد، و میباید أرش بدهد، و نیز در باره مردی که دستش را بشکنند و التیام یابد فرمود: مجرم قصاص نمیشود، لیکن تاوان آن را باید بپردازد و از جمیل پرسیدند که در دندان کودک و در شکستن دست أرش چقدر است؟ گفت: چیزی اندک و در آن روایتی نقل نکرد که چقدر است.