حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۴ کِتَابُ الْحُدُود بَابُ مَا يَجِبُ بِهِ التَّعْزِيرُ وَ الْحَدُّ وَ الرَّجْمُ وَ الْقَتْلُ وَ النَّفْيُ فِي الزِّنَا
کتاب الحدود · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
و روي موسي بن بكر عن زراره قال قال ابو جعفر ع :
لَوْ أَنَّ رَجُلاً أَخَذَ حُزْمَةً مِنْ قُضْبَانٍ أَوْ أَصْلاً فِيهِ قُضْبَانٌ فَضَرَبَهُ ضَرْبَةً وَاحِدَةً أَجْزَأَهُ عَنْ عِدَّةِ مَا يُرِيدُ أَنْ يَجْلِدَهُ مِنْ عِدَّةِ اَلْقُضْبَانِ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۵ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۳۴۷
زرارة گوید: امام باقر علیه السّلام فرمود: هر گاه شخصی یک دسته از شاخههای نازک یا یک خوشه که دارای صد شاخه باشد برگیرد (و در مورد حدّ به مریض) یک بار بزند آن حدّ انجام شده و تمام است.