من لايحضره الفقيه - جلد ۴، حدیث ۴۸۷

حدیث امام هادى (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۴ کِتَابُ الْوَصِيَّة‏‏ بَابُ الْوَصِيَّةِ بِالْکَتْبِ وَ الْإِيمَاء

کتاب الوصية · روایت شده از امام هادى عليه السلام

سند
و روي عن ابراهيم بن محمد الهمذاني قال :

كَتَبْتُ إِلَى‏ أَبِي اَلْحَسَنِ ع‏ رَجُلٌ كَتَبَ كِتَاباً بِخَطِّهِ وَ لَمْ يَقُلْ لِوَرَثَتِهِ هَذِهِ وَصِيَّتِي وَ لَمْ يَقُلْ إِنِّي قَدْ أَوْصَيْتُ إِلاَّ أَنَّهُ كَتَبَ كِتَاباً فِيهِ مَا أَرَادَ أَنْ يُوصِيَ بِهِ هَلْ يَجِبُ عَلَى وَرَثَتِهِ اَلْقِيَامُ بِمَا فِي اَلْكِتَابِ بِخَطِّهِ وَ لَمْ يَأْمُرْهُمْ بِذَلِكَ فَكَتَبَ ع إِنْ كَانَ لَهُ وُلْدٌ يُنْفِذُونَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ يَجِدُونَ فِي كِتَابِ أَبِيهِمْ فِي وَجْهِ اَلْبِرِّ أَوْ غَيْرِهِ‏

ترجمه
‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۶ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۳۹ از ابراهیم بن محمّد همدانی روایت شده است که گفت: «طیّ نامه‏ای به امام ابو الحسن الهادی علیه السّلام معروض داشتم که: مردی نامه‏ای را بخطّ خود نوشته، و بورثه خود نگفته است که این وصیّت من است، و همچنین نگفته است که من وصیّتی کرده‏ام، الّا اینکه نامه‏ای نوشته است و موضوعاتی را که میخواسته است مورد وصیّت قرار دهد در آن بیان کرده است. در این صورت آیا بر ورثه او واجبست که آنچه را در آن نامه بخط او آمده، با اینکه ایشان را به انجام دادن آن امر نکرده است انجام دهند؟ امام علیه السّلام نوشت: اگر فرزندانی داشته باشد که هر چه را در نامه پدرشان بیابند، چه در جهت نیکوکاری باشد، و چه در جهت دیگر، اجراء میکنند پس بر این گونه عمل کنند.

راویان