حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۴ کِتَابُ الْوَصِيَّة بَابٌ فِيمَنْ أَوْصَى بِأَکْثَرَ مِنَ الثُّلُثِ وَ وَرَثَتُهُ شُهُودٌ فَأَجَازُوا ذَلِکَ هَلْ لَهُمْ أَنْ يَنْقُضُوا ذَلِکَ بَعْدَ مَوْتِه
کتاب الوصية · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
روي حماد بن عيسي عن حريز عن محمد بن مسلم عن ابي عبد الله ع :
فِي رَجُلٍ أَوْصَى بِوَصِيَّةٍ وَ وَرَثَتُهُ شُهُودٌ فَأَجَازُوا ذَلِكَ فَلَمَّا مَاتَ اَلرَّجُلُ نَقَضُوا اَلْوَصِيَّةَ هَلْ لَهُمْ أَنْ يَرُدُّوا مَا أَقَرُّوا بِهِ فَقَالَ لَيْسَ لَهُمْ ذَلِكَ وَ اَلْوَصِيَّةُ جَائِزَةٌ عَلَيْهِمْ إِذَا أَقَرُّوا بِهَا فِي حَيَاتِهِ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۶ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۴۱
حمّاد بن عیسی، از حریز، از محمّد بن مسلم، روایت کرده است که از امام صادق علیه السّلام در باره مردی سؤال کرد که در حضور ورثهاش وصیّتی کند، و ایشان آن وصیّت را تجویز نمایند، و آنگاه چون آن مرد بمیرد آن وصیّت را نقض کنند، آیا ایشان حقّ دارند که وصیّت مورد اقرار خود را ردّ نمایند؟ امام فرمود:ایشان چنین حقّی ندارند، و در صورتی که در زمان حیات موصی به آن وصیّت اقرار کرده باشند وصیّت در باره ایشان جائز و نافذ است. و صفوان بن یحیی، از منصور بن حازم نظیر همین خبر را از امام صادق علیه السّلام روایت کرده است.