من لايحضره الفقيه - جلد ۴، حدیث ۴۹۳

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۴ کِتَابُ الْوَصِيَّة‏‏ بَابُ وُجُوبِ إِنْفَاذِ الْوَصِيَّةِ وَ النَّهْيِ عَنْ تَبْدِيلِهَا

کتاب الوصية · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
روي حماد بن عيسي عن حريز عن محمد بن مسلم قال :

سَأَلْتُ‏ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع‏ عَنِ اَلرَّجُلِ أَوْصَى بِمَالِهِ فِي سَبِيلِ اَللَّهِ فَقَالَ أَعْطِهِ لِمَنْ أَوْصَى لَهُ بِهِ وَ إِنْ كَانَ‏ يَهُودِيّاً أَوْ نَصْرَانِيّاً إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ‏ فَمَنْ بَدَّلَهُ‏ بَعْدَ مََا سَمِعَهُ فَإِنَّمََا إِثْمُهُ‏ عَلَى اَلَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ‏

ترجمه
‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۶ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۴۲ حمّاد بن عیسی، از حریز، از محمّد بن مسلم روایت کرده است، که گفت: از امام صادق علیه السّلام در باره مردی سؤال کردم که وصیّت کند که مالش را در راه خدا صرف کنند، امام علیه السّلام فرمود: آن مال را بهر کس که آن را بنفع او وصیّت کرده است عطا کن، و اگر چه آن شخص یهودی یا نصرانی باشد، زیرا خدای عزّ و جلّ میفرماید: [وصیّت حقّی واجب است بر خدا ترسان (و تبدیل‏ناپذیر)] پس کسی که آن را مبدّل سازد، بعد از آنکه خود آن را را شنیده باشد گناه آن بگردن ایشانست» (بقره: ۱۸۰). مصنّف این کتاب- رحمه اللَّه- گوید: مقصود از «مالش را» که در این خبر آمده است، همان ثلث است.

راویان