حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۴ کِتَابُ الْوَصِيَّة بَابٌ فِي أَنَّ الْإِنْسَانَ أَحَقُّ بِمَالِهِ مَا دَامَ فِيهِ شَيْءٌ مِنَ الرُّوح
کتاب الوصية · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
و اما حديث علي بن اسباط عن ثعلبه عن ابي الحسن عمرو بن شداد الازدي عن عمار بن موسي عن ابي عبد الله ع قال :
اَلرَّجُلُ أَحَقُّ بِمَالِهِ مَا دَامَ فِيهِ اَلرُّوحُ إِنْ أَوْصَى بِهِ كُلِّهِ فَهُوَ جَائِزٌ لَهُ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۶ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۴۶
و امّا حدیث علی بن أسباط از ثعلبه، از ابو الحسن عمرو بن شدّاد أزدی، از عمّار بن موسی، از امام صادق علیه السّلام که فرمود: مرد تا هر زمان که روح در بدن داشته باشد نسبت بمال خود سزاوارتر است، چنان که اگر در باره همگی آن وصیّت کند برای او جایز است.
این بیان ناظر بموردیست که شخص صاحب مال وارثی نزدیک یا دور نداشته باشد، که در این صورت میتواند نسبت بکلیّه دارائی خود، در هر موردی که بخواهد وصیّت کند، ولی در موردی که وارثی نزدیک یا دور داشته باشد برای او جایز نیست که به بیش از ثلث وصیّت کند، و در صورتی که به بیش از ثلث وصیّت کند وصیتش بهمان ثلث باز میگردد، و تصدیق این مطلب: