حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۴ کِتَابُ الْوَصِيَّة بَابٌ فِي أَنَّ الْإِنْسَانَ أَحَقُّ بِمَالِهِ مَا دَامَ فِيهِ شَيْءٌ مِنَ الرُّوح
کتاب الوصية · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
ما رواه اسماعيل بن ابي زياد السكوني عن جعفر بن محمد عن ابيه ع :
وَ تَصْدِيقُ ذَلِكَ أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ اَلرَّجُلِ يَمُوتُ وَ لاَ وَارِثَ لَهُ وَ لاَ عَصَبَةَ قَالَ يُوصِي بِمَالِهِ حَيْثُ يَشَاءُ فِي اَلْمُسْلِمِينَ وَ اَلْمَسَاكِينِ وَ اِبْنِ اَلسَّبِيلِ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۶ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۴۶
خبریست که اسماعیل بن أبی زیاد سکونی، از امام جعفر بن محمّد، از پدرش علیهما السّلام روایت کرده است، که از آن امام در باره مردی سؤال کردند که بمیرد در حالی که نه وارثی داشته باشد، و نه قوم و قبیلهای. امام فرمود: او مال خود را بدلخواهش در جهت نفع و صلاح مسلمین، و کمک بمساکین و ابن السبیل مورد وصیّت قرار دهد.
و این حدیثی مفسّر است، و مفسّر حاکم بر مجمل است