من لايحضره الفقيه - جلد ۴، حدیث ۵۲۲

روي محمد بن ابي عمير عن معاويه بن عمار قال :

‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۶ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۵۹ محمّد بن أبی عمیر، از معاویة بن عمّار روایت کرده است که گفت: زنی از خانواده من مال خود را برای من وصیّت کرد، و امر کرد که از جانب او بنده‏ای را آزاد کنند، و حجّ بجا آورند، و صدقه بپردازند، ولی مال او به انجام این امور رسا نبود، پس برای حلّ این مشکل از ابو حنیفه سؤال کردم، او گفت: مال مورد وصیّت بسه بخش تقسیم می‏شود: بخشی در حجّ، و بخشی در آزاد کردن بنده، و بخشی در صدقه مصروف میگردد. بخدمت امام صادق علیه السّلام رسیدم، و معروض داشتم که زنی از خانواده من مرده و ثلث مالش را بمن‏ وصیّت کرده است، و دستوری داده که از جانب او بنده‏ای آزاد کنند، و حجّ بجا آورند، و صدقه بپردازند، ولی من چون در آن مال بنگریستم آن را برای انجام این امور رسا نیافتم، امام فرمود: وصیّت را به حجّ آغاز کن، زیرا که آن فریضه‏ای از فرائض خدای عزّ و جلّ است، و باقی مانده آن را بخشی در آزاد کردن بنده، و بخشی در صدقه مصروف دار، پس سخن امام علیه السّلام را به ابو حنیفه نقل کردم، و او چون قول امام را بشنید، از گفته خود رجوع کرد، و بقول امام قائل گشت.