من لايحضره الفقيه - جلد ۴، حدیث ۵۴۶

روي الحسن بن علي الوشا عن محمد بن يحيي عن وصي علي بن السري قال :

‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۶ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۷۰ حسن بن علیّ وشّاء، از محمّد بن یحیی، از وصیّ علی بن سریّ روایت کرده است که گفت: به امام ابو الحسن موسی علیه السّلام معروض داشتم که: علیّ بن سریّ وفات یافته، و مرا وصی خود ساخته و پسرش جعفر با امّ ولدی از وی مقاربت کرده بود، و بهمین جهت او مرا مأمور نموده است که آن پسر را از ارث‏ محروم سازم. امام فرمود: اگر صادق باشی او را از ارث محروم ساز، زیرا که بزودی اختلال در مشاعرش عارض خواهد شد، گفت: پس [از مدینه‏] بازگشتم، و جعفر مرا بنزد قاضی ابو یوسف برد، و پس از تقدیم احترام و دعا گفت: من جعفر پسر علی ابن سریّ هستم، و این وصی پدر منست، پس بفرمای تا ارث پدرم را بمن تسلیم کند، قاضی رو بمن کرد و گفت: در برابر این ادّعا دفاع تو چیست؟ گفتم: آری، این جعفر بن علیّ بن سریّ است، و من وصیّ علیّ بن سریّ هستم، قاضی گفت: پس مالش را به او تسلیم کن، گفتم: میخواهم در این باره با تو سخن بگویم: گفت: پس نزدیک من بیا، و من چندان به او نزدیک شدم که کسی سخنم را نمیشنید، آنگاه گفتم: این پسر با امّ ولد پدرش مقاربت کرده، و از این جهت پدرش مرا مأمور ساخته و توصیه کرده است که او را از شمار ورثه خارج‏ سازم، و چیزی از میراث به او ندهم، از این رو در مدینه بنزد موسی بن جعفر علیهما السّلام شدم، و این داستان را با او گفتم، و از آن حضرت کسب تکلیف کردم. پس مرا فرمود: تا او را از جمع ورّاث بیرون کنم، و چیزی به او ندهم، قاضی گفت: خدا را! براستی ابو الحسن تو را چنین فرمود؟! گفتم: آری، پس سه بار مرا قسم داد، و آنگاه گفت: فرمان او را اجراء کن، زیرا که قول حقّ همانست که او گفته است، وصی گفت: پس بعد از آن جعفر دستخوش اختلال شد، و ابو محمّد حسن بن علیّ وشّاء گفت: من بعد از آن او را دیدم [که دستخوش اختلال شده بود] شرح: «اخراج وارث از میراث خلاف أصل است. و حکم این خبر مقصور بمورد خاصّ خود آنست». مصنّف این کتاب- رحمه اللَّه- گفت: و زمانی که شخصی به بیرون ساختن پسرش از میراث وصیّت کند، و پسر یک چنین کاری را نکرده باشد، اجراء وصیّت او در این باره برای وصی جایز نیست، و دلیل این مدّعی‏ :