حدیث در کتاب من لا يحضره الفقيه جلد ۴ کِتَابُ الْوَصِيَّة بَابُ الرَّجُلِ يُوصِي مِنْ مَالِهِ بِشَيْءٍ لِرَجُلٍ ثُمَّ يُقْتَلُ خَطَأ
کتاب الوصية
سند
روي عاصم بن حميد عن محمد بن قيس قال :
قُلْتُ لَهُ رَجُلٌ أَوْصَى لِرَجُلٍ بِوَصِيَّةٍ مِنْ مَالِهِ ثُلُثٍ أَوْ رُبُعٍ فَيُقْتَلُ اَلرَّجُلُ خَطَأً يَعْنِي اَلْمُوصِيَ فَقَالَ تُجَازُ لِهَذَا اَلْوَصِيَّةُ مِنْ مَالِهِ وَ مِنْ دِيَتِهِ
ترجمه
محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۶ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۸۳
عاصم بن حمید، از محمّد بن قیس روایت کرده است که گفت: به آن امام (باقر علیه السّلام) معروض داشتم: مردی برای مردی چیزی از مال خود، ثلث یا ربع مال را وصیّت میکند، ولی آن مرد- یعنی موصی- از روی خطا کشته میشود.
پس امام فرمود: این وصیّت هم از اصل مالش، هم از دیهاش تنفیذ میشود.