من لايحضره الفقيه - جلد ۴، حدیث ۶۸۱

و روي عن علي بن ابي طالب ع انه قال :

‏محمد جواد غفاری, من لا یحضره الفقیه - جلد ۶ - ترجمه علی اکبر و محمد جواد غفاری و صدر بلاغی, ۱۷۱ و از امام علیّ بن ابی طالب علیه السّلام روایت شده است که فرمود: هر کس دوست داشته باشد که بی‏پروا خود را به اعماق جهنّم در افکند، در باره جدّ سخن بمیان آورد. و ابن سیرین از أبو عبیده روایت کرده است که گفت: از یکی از صحابه صد قضیّه در باره جدّ حفظ کردم که بعضی از آنها با بعض دیگر اختلاف دارد. و فضل بن شاذان گوید: بدان که جدّ همیشه بمنزله برادر است، هر کجا که آن، ارث ببرد این نیز ارث میبرد، و هر کجا که آن از شمار ورثه ساقط شود، این نیز ساقط می‏شود. وی در این باره بغلط رفته است، زیرا جدّ با نوه ارث میبرد، و برادر با او ارث نمیبرد. و جدّ پدری با بودن پدر ارث میبرد، و همچنین جدّ مادری با بودن مادر، ولی برادر با بودن پدر و مادر ارث نمیبرد. و پسر برادر با بودن جدّ ارث میبرد، ولی با بودن برادر ارث نمیبرد، بنا بر این چگونه جدّ همیشه بمنزله برادر است؟! و چگونه هر کجا که او ارث ببرد، این نیز ارث میبرد، و هر کجا که از شمار ورثه ساقط شود این نیز ساقط می‏شود؟! بلکه حقیقت امر اینست که جدّ با وجود برادران بمنزله یکی از ایشانست، و امّا اینکه همیشه بمنزله ایشان باشد، چنان که هر جا برادر ارث ببرد، او نیز ارث ببرد، و هر جا از شمار ورثه ساقط شود او نیز ساقط گردد، چنین چیزی واقعیّت ندارد.