حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابُ مَوَالِيدِ الْأَئِمَّةِ ع
کتاب الحجة · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
علي بن محمد عن بعض اصحابنا عن ابن ابي عمير عن حريز عن زراره عن ابي جعفر ع قال :
لِلْإِمَامِ عَشْرُ عَلاَمَاتٍ يُولَدُ مُطَهَّراً مَخْتُوناً وَ إِذَا وَقَعَ عَلَى اَلْأَرْضِ وَقَعَ عَلَى رَاحَتِهِ رَافِعاً صَوْتَهُ بِالشَّهَادَتَيْنِ وَ لاَ يُجْنِبُ وَ تَنَامُ عَيْنَاهُ وَ لاَ يَنَامُ قَلْبُهُ وَ لاَ يَتَثَاءَبُ وَ لاَ يَتَمَطَّى وَ يَرَى مِنْ خَلْفِهِ كَمَا يَرَى مِنْ أَمَامِهِ وَ نَجْوُهُ كَرَائِحَةِ اَلْمِسْكِ وَ اَلْأَرْضُ مُوَكَّلَةٌ بِسَتْرِهِ وَ اِبْتِلاَعِهِ وَ إِذَا لَبِسَ دِرْعَ رَسُولِ اَللَّهِ ص كَانَتْ عَلَيْهِ وَفْقاً وَ إِذَا لَبِسَهَا غَيْرُهُ مِنَ اَلنَّاسِ طَوِيلِهِمْ وَ قَصِيرِهِمْ زَادَتْ عَلَيْهِ شِبْراً وَ هُوَ مُحَدَّثٌ إِلَى أَنْ تَنْقَضِيَ أَيَّامُهُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۸۵
زراره از امام باقر (ع) که فرمود: برای امام ده نشانه است:
۱- پاک و ختنه شده متولد گردد.
۲- به کف دست بر زمین آید و آواز خود را در وقتی که نوزاد است به ادای شهادتین بلند کند.
۳- جنب نشود (یعنی به احتلام) ۴- دیدهاش بخوابد و دلش بیدار باشد.
۵- دهن یاوه نکند کشکوار نکند.
۶- از پشت سر خود ببیند چنانچه از پیش رو بیند.
۷- فضلهاش بوی مشک دهد.
۸- زمین آن را ببلعد و موکّل نهان کردنش باشد.
۹- چون زره رسول خدا (ص) را در بر کند به اندام او رسا باشد و چون دیگری از مردم آن را بپوشد چه دراز قدّ چه کوتاه قدّ، یک وجب بر قامت بلند باشد.
۱۰- و امام تا بمیرد محدّث باشد (یعنی با فرشتههای نامرئی مربوط و در گفتگو است و اخبار غیب را از آنها دریافت کند).
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۲۳۱
امام باقر علیه السلام فرمود: امام را ده علامت است: ۱- پاکیزه و ختنه شده متولد شود.
۲- چون بدنیا آید کف دست بزمین نهاده، بشهادتین آواز بردارد. ۳- محتلم نشود [پلیدی جنابت باو نرسد اگر چه غسل بر او واجبست]. ۴- چشمش بخوابد ولی قلبش بخواب نرود. ۵- دهن دره و بغل باز کردن ندارد. ۶- از پشت سر ببیند چنان که از پیش رو بیند. ۷- مدفوعش بوی مشک دهد.
۸- زمین وظیفه دارد آن را بپوشاند و فرو برد. ۹- چون زره رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله را پوشد بقامتش رسا باشد و چون مرد دیگری پوشد، کوتاه قد باشد یا دراز قامت یک وجب بلندتر آید. ۱۰- تا زمان وفاتش محدث باشد (فرشته باو خبر دهد).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۳۳۹
علی بن محمد، از بعضی از اصحاب ما، از ابن ابی عمیر، از حریز، از زُراره از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «امام را ده نشانه است: متولّد میشود پاکیزه از آلایش خون و غیر آن؛ و ختنه کرده؛ و چون از شکم مادر بر زمین فرود آید، فهای دست خویش را بر زمین گذارد؛ و آواز خود را به شهادتین بلند کند (و بگوید: اشهد ان لا اله الا اللَّه اشهد ان محمداً رسول اللَّه)؛ و محتلم نمیشود؛ و چشمش به خواب میرود و دلش به خواب نمیرود (یعنی: غفلت از برایش دست به هم نمیدهد و آنچه در آن حال واقع میشود، میداند)؛ و خمیازه نمیکند؛ و کمانه نمیکشد (که دستها را کشد و سینه را پیش کند یا در رفتار ناز نمیکند و نمیخرامد)؛ و از پشت خویش میبیند، چنانچه از پیش رو میبیند؛ و بوی آنچه از شکمش بیرون آید، چون بوی مشک است، و زمین موکّل است به اینکه آن را بپوشاند و فرو برد؛ و چون زره رسول خدا صلی الله علیه و آله را بپوشد، بر قامتش راست آید (و موافق اندام او باشد)، و هرگاه غیر او از مردمان آن را بپوشد، خواه دراز باشد و خواه کوتاه، یک وجب از قامتش زیاد باشد؛ و فرشته با او سخن گوید تا ایام حیاتش به سرآید».