الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۰۰۴

علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي بن عبيد قال كنت انا و ابن فضال جلوسا اذ اقبل يونس فقال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۸۳ محمد بن عیسی بن عبید گفت: من و ابن فضّال نشسته بودیم که یونس آمد و گفت: من خدمت امام رضا (ع) رسیدم و به او گفتم: قربانت، مردم در باره عمود، سخن بسیار گفته‏اند، گوید: به من فرمود: ای یونس رأی تو در باره آن چیست؟ نظرت این است که یک عمود آهنی است که برای صاحب تو برافرازند؟ عرض‏ کردم: نمی‏دانم، فرمود: عمود فرشته‏ای است و خدا به وسیله او کردار آن شهر را به امام می‏رساند. گوید: ابن فضال برخاست و سر او را بوسید و گفت: ای ابا محمد، خدایت رحمت کناد تو همیشه برای ما حدیث درستی می‏آوری که به وسیله آن مشکل ما را می‏گشائی. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۲۳۱ محمد بن عیسی بن عبید گوید: من و ابن فضال نشسته بودیم که یونس وارد شد و گفت: من خدمت امام رضا علیه السلام رسیدم و عرضکردم: قربانت. مردم در باره عمود (از نور که برای امام برافراشته شود) سخن بسیار گویند، بمن فرمود: ای یونس! تو چه عقیده داری؟ خیال میکنی عمودی از آهن است که برای امام افراشته می‏شود؟ عرضکردم: نمیدانم، فرمود: او فرشته‏ایست گماشته در هر شهر که خدا بوسیله او اعمال مردم آن شهر را بامام رساند، ابن فضال برخاست و سر او را بوسید و گفت: خدایت رحمت کند ای ابا محمد! که همواره برای ما حدیث درستی که خدا بدان مشکل ما را میگشاید می‏آوری. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۳۳۷ علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی بن عبید روایت کرده است که گفت: من و ابن فَضّال نشسته بودیم در وقتی که یونس آمد و گفت: بر ابوالحسن حضرت امام رضا علیه السلام داخل شدم و بر آن حضرت عرض کردم که: فدای تو گردم، مردم در باب عمود نوری که از برای امام نصب می‏شود، بسیار حرف‏ها می‏زنند و هر کسی سخنی می‏گوید. حضرت فرمود که: «ای یونس، تو آن را چه چیز می‏پنداری و در باب آن اعتقاد داری؟ آیا آن را چنان می‏دانی که عمودی باشد از آهن که برای امام تو برپا شود؟» عرض کردم که: نمی‏دانم. فرمود: «لیکن آن عمود فرشته‏ای است که بر هر شهری گماشته و خدا به واسطه او اعمال اهل آن شهر را بلند می‏گرداند، و به امام می‏نماید». راوی می‏گوید که: ابن فضّال برخاست و سر یونس را بوسید و گفت: ای ابا محمد، خدا تو را رحمت کند، همیشه حدیث حقی را می‏آوری که خدا به سبب آن، اندوه ما را برطرف می‏کند.