الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۰۰۸

علي بن ابراهيم عن علي بن حسان و محمد بن يحيي عن سلمه بن الخطاب و غيره عن علي بن حسان عن علي بن عطيه عن علي بن رياب رفعه الي امير المومنين ع قال قال امير المومنين ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۸۹ علی بن رئاب حدیث را تا علی (ع) رسانیده که فرمود: برای خدا نهری است نشیب عرش خود و نشیب‏تر از آن نهر نوری است فروزان و در دو کناره آن نهر دو روح آفریده یکی روح القدس و دیگری، روح من امره، و به راستی برای خدا ده طینت باشد که پنج از آنها بهشتی هستند و پنج دیگر از زمین، و دو بخش بهشتی و زمینی را شرح داد و سپس فرمود: هیچ پیمبر و فرشته‏ای (امامی خ ل) پس از او را خدا نسرشته جز آنکه در او یکی از این دو روح را دمید، و پیغمبر را از یکی از این دو طینت ساخته. گوید: به أبو الحسن اول (امام کاظم (ع)) گفتم: سرشتن چیست؟ فرمود: آفرینش است، به جز ما خاندان که خدا ما را از همه ده طینت بهشتی و زمینی آفریده و از هر دو روح در ما دمیده با هم، وه چه پاکیزه است. و دیگری از ابی الصلت روایت کرده که فرمود: گل بهشت پنجگانه: ۱- بهشت عدن ۲- جنَّة المأوی ۳- جنَّة النعیم ۴- فردوس ۵- بهشت خلد. و گِل پنجگانه زمین: ۱- مکه ۲- مدینه ۳- کوفه ۴- بیت المقدس ۵- حائر امام حسین (ع). مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۲۳۳ امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: برای خدا نهریست نزد عرش و نزد آن نهر نوریست که خدایش فروزان ساخته و در دو جانب نهر دو روح آفریده شده: روح القدس و روح وابسته بامر خدا، و برای خدا ده طینت (سرشت، گل) است: پنج تای آنها از بهشت است و پنج دیگر از زمین،- آنگاه بهشتی و زمینی را تفسیر نمود سپس فرمود: هر پیغمبر و فرشته‏ای را که خدا پس از پیغمبر سرشته است، یکی از این دو روح را در او دمیده، و پیغمبر صلّی اللَّه علیه و آله را از یکی از آن دو قسم طینت سرشته است بجز ما خاندان- راوی گوید بموسی بن جعفر علیه السلام عرضکردم: سرشتن چیست؟ فرمود: آفریدنست- همانا خدای عز و جل ما خاندان را، از آن ده طینت آفرید و از هر دو روح در ما دمید، وه چه طینت پاکیزه‏ئی!! و دیگری از ابو الصامت روایت کرده که امام علیه السلام (در تفسیر بهشتی و زمینی) فرمود: طینت بهشتی، بهشت عدن و بهشت‏ مأوی و بهشت نعیم و فردوس و خلد است. و طینت زمینی: مکه و مدینه و کوفه و بیت المقدس و حائر (امام حسین علیه السلام) است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۳۴۱ علی بن ابراهیم روایت کرده است، از علی بن حَسّان و محمد بن یحیی، از سَلَمة بن خطّاب و غیر او، از علی بن حسّان، از علی بن عطیه، از علی بن رئاب که آن را مرفوع ساخته به سوی امیر المؤمنین علیه السلام و گفت که: امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: «به درستی که خدا را نهری است در زیر عرش او، و در زیرِ نهری که در زیر عرش اوست، نوری است که آن نهر را منور و روشن گردانیده، و در دو کنار آن نهر، دو روح است که آنها را آفریده: یکی روح القدس و یکی روحی که از امر و فرمان خداست. و خدای عزّوجلّ را ده سرشت است: پنج سرشت از بهشت و پنج سرشت از زمین» و حضرت بهشت‏ها و زمین را هر دو بیان فرمود که کدام‏اند. بعد از آن فرمود که: «هیچ پیغمبر و فرشته‏ای نیست که خدا او را بعد از پیغمبر جَبْل فرمود، مگر آن‏که از این دو روح را در او دمیده و پیغمبر را از یکی از این دو سرشت قرار داده». علی بن رئاب می‏گوید که: به خدمت امام موسی کاظم علیه السلام عرض کردم که جَبْل «۱» چیست؟ فرمود که: «خلق و آفریدن «۲» غیر از ما اهل بیت؛ زیرا که خدای عزّوجلّ ما را از ده سرشت آفرید، و از هر دو روح در ما دمید، پس سرشت‏های ما چه بسیار سرشت‏های خوشی هستند؛ از روی خوشی». غیر او از ابوصامت روایت کرده است که گفت: گِل بهشت‏ها، گِل جنّت عدن و جنّت المأوی و جنّت النعیم و فردوس و خُلد است، و گِل زمین، گِل مکه و مدینه و کوفه و بیت المقدس و حایر حضرت امام حسین است- صلوات اللَّه و سلامه علیه-. __________________________________________________ (۱). به فتح جیم و سکون بای ابجد. مترجم. (۲). و این جمله‏ای است معترضه که راوی در میان کلام امیرالمؤمنین بیرون آورده، و تتمه کلام از حضرت. (مترجم)