الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۰۱۱

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد البرقي عن احمد بن محمد بن ابي نصر عن حماد بن عثمان عن عبد الله الكاهلي قال قال ابو عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۹۱ عبد الله کاهلی گوید: امام صادق (ع) فرمود: اگر مردمی خدای یگانه و بی‏شریک را بپرستند و نماز را بر پا دارند و زکاة را بپردازند و به حجّ خانه کعبه روند و ماه رمضان را روزه دارند و پس در باره چیزی که خدا کند یا رسول خدا (ص) کند بگویند خوب بود خلاف آن را کرده باشند یا این را در دل خود بگذرانند به واسطه آن مشرک گردند و سپس این آیه را خواند (۶۵ سوره نساء): «نه، سوگند بپروردگارت ایمان ندارند تا تو را در باره آنچه در آن ستیزه دارند حَکَم سازند و در دل خود گرفتگی و نگرانی از آنچه حکم کنی نداشته باشند و به خوبی تسلیم شوند» سپس امام صادق (ع) فرمود: بر شما باد به تسلیم. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۲۳۵ امام صادق علیه السلام فرمود: اگر مردمی خدای یگانه بی‏شریک را عبادت کنند و نماز گزارند و زکاة دهند و حج خانه خدا بجا آرند و ماه رمضان را روزه دارند، و پس از همه اینها نسبت بچیزی که خدا یا رسولش کرده بگویند: چرا بر خلاف این نکرد؟ یا این معنی را در دل خود احساس کنند (بی‏آنکه بزبان آورند) بهمین سبب مشرک باشند، سپس این آیه را تلاوت فرمود: «نه، بپروردگارت سوگند، ایمان ندارند تا ترا در اختلافات خویش حاکم کنند، سپس در دلهای خویش از آنچه حکم کرده‏ئی ملال‏ و گرفتگی نیابند و بی‏چون و چرا گردن نهند- ۶۵ سوره ۴-» سپس امام صادق علیه السلام فرمود: بر شما باد بتسلیم. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۳۴۵ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد برقی، از احمد بن محمد بن ابی نصر، از حَمّاد بن عثمان، از عبداللَّه کاهلی که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «اگر گروهی عبادت کنند خدا را که تنهاست و او را شریکی نیست، و نماز را به پای دارند و زکات را بدهند و حجّ خانه کعبه را به جا آورند و ماه مبارک رمضان را روزه بگیرند، پس بگویند برای چیزی که خدا یا رسول او صلی الله علیه و آله آن را کرده باشند، که چرا هر یک از خدا و رسول خلاف آنچه را که کردند، نکردند، یا این را در دل‏های خویش بیابند (که این مطلب در خاطر ایشان باشد)، اگر چه به زبان نگویند، به همین سخن و اعتقاد، مشرک باشند». پس این آیه را تلاوت فرمود: «فَلا وَ رَبِّکَ لا یُؤْمِنُونَ حَتَّی یُحَکِّمُوکَ فِیما شَجَرَ بَیْنَهُمْ ثُمَّ لا یَجِدُوا فِی أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَیْتَ وَ یُسَلِّمُوا تَسْلِیماً» «۱»، یعنی: «پس، نه چنان است که ایشان گمان کرده‏اند که با وجود مخالف حکم تو و راضی نبودن به آن، ایمان داشته باشند. سوگند یاد می‏کنم به پروردگار تو، که ایمان نمی‏آورند بر وجه حققت و راستی، تا تو را حَکم سازند در آنچه مختلف شده است در میان ایشان، و تو حکم می‏کنی، پس تنگی و گرانی را در نفس‏های خود نیابند از آنچه حکم کرده‏ای به آن (و هر چند که مخالف طباع ایشان باشد) و گردن نهند فرمان تو را گردن نهادنی به غایت» (که ظاهر و باطن آن تفاوتی نداشته باشد). __________________________________________________ (۱). نساء، ۶۵. یعنی: پس، نه چنان است که ایشان گمان کرده‏اند که با وجود مخالفت حکم تو و راضی نبودن به آن، ایمان داشته باشند. سوگند یاد می‏کنم به پروردگار تو که ایمان نمی‏آورند بر وجه حقیقت و راستی، تا تو را حَکَم سازند در آنچه مختلف شده است در میان ایشان، و تو حکم کنی، پس تنگی و گرانی را در نَفْس‏های خود نیابند از آنچه حکم کرده‏ای به آن و هر چند که مخالف طباع ایشان باشد و گردن نهند فرمان تو را گردن نهادنی به غایت که ظاهر و باطن آن تفاوتی نداشته باشد. (مترجم) بعد از آن، حضرت صادق علیه السلام فرمود که: «بر شما است که گردن نهید و در مقام تسلیم باشید».