حدیث امام سجّاد (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ تَدْخُلُ الْمَلَائِکَةُ بُيُوتَهُمْ وَ تَطَأُ بُسُطَهُمْ وَ تَأْتِيهِمْ بِالْأَخْبَارِ ع
کتاب الحجة · روایت شده از امام سجّاد عليه السلام
سند
محمد عن احمد بن محمد عن علي بن الحكم قال حدثني مالك بن عطيه الاحمسي عن ابي حمزه الثمالي قال :
دَخَلْتُ عَلَى عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ ع فَاحْتُبِسْتُ فِي اَلدَّارِ سَاعَةً ثُمَّ دَخَلْتُ اَلْبَيْتَ وَ هُوَ يَلْتَقِطُ شَيْئاً وَ أَدْخَلَ يَدَهُ مِنْ وَرَاءِ اَلسِّتْرِ فَنَاوَلَهُ مَنْ كَانَ فِي اَلْبَيْتِ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ هَذَا اَلَّذِي أَرَاكَ تَلْتَقِطُهُ أَيُّ شَيْءٍ هُوَ فَقَالَ فَضْلَةٌ مِنْ زَغَبِ اَلْمَلاَئِكَةِ نَجْمَعُهُ إِذَا خَلَّوْنَا نَجْعَلُهُ سَيْحاً لِأَوْلاَدِنَا فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ إِنَّهُمْ لَيَأْتُونَكُمْ فَقَالَ يَا أَبَا حَمْزَةَ إِنَّهُمْ لَيُزَاحِمُونَّا عَلَى تُكَأَتِنَا
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۱۰۳
ابی حمزه ثمالی گوید: خدمت امام علی بن الحسین (ع) رسیدم و ساعتی در حیاط متوقف شدم و سپس وارد اطاق گردیدم، دیدم امام چیزی جمع کرد و دست پشت پرده دراز کرد و آن را به کسی که پشت پرده بود داد.
گفتم: قربانت، اینها که جمع میکردی چه بود؟ فرمود: مقداری از زیادی پرهای فرشتهها است که وقتی میروند و ما را تنها میگذارند جمع میکنیم و آن را برای کودکان خود رولباسی (تسبیح خ ل) میکنیم، من گفتم: قربانت، آنها نزد شما میآیند؟
فرمود: ای ابا حمزه، آنها بر پشتهای ما با ما مزاحمت میکنند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۲۴۱
ابو حمزه ثمالی گوید: خدمت حضرت علی بن الحسین علیهما السلام رسیدم، ساعتی در حیاط توقف کردم و سپس وارد اتاق شدم، حضرت چیزی از زمین برمیچید و دستش را پشت پرده میبرد و بکسی که در آن اطاق بود میداد. من عرضکردم: قربانت، چیست که میبینم برمیچینی؟ فرمود: زیادیهائی از پر فرشتگانست که چون از نزد ما میروند، [با ما خلوت میکنند] آنها را جمع میکنیم، و تسبیح [بازو بند] فرزندان خود میکنیم. عرضکردم: قربانت، فرشتگان نزد شما میآیند؟ فرمود: ای ابا حمزه! آنها روی متکاها جا را بر ما تنگ میکنند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۳۵۵
محمد، از احمد بن محمد، از علی بن حکم روایت کرده است که گفت: حدیث کرد مرا مالک بن عطیه احمسی، از ابو حمزه ثمالی که گفت: داخل شدم بر علی بن الحسین علیهما السلام و ساعتی در خانه آن حضرت ممنوع بودم (که کسی مرا اذن دخول نداد)، بعد از آنکه رخصت یافتم، داخل حجره شدم و آن حضرت چیزی را از زمین بر میچید و دست خویش را در پس پرده داخل کرد و آن را داد به کسی که در خانه بود. عرض کردم که: فدای تو گردم، اینکه من تو را دیدم که از زمین بر میچیدی، چه چیز بود؟ فرمود که: «زیادتی است از پرهای ریزه فرشتگان که آن را جمع میکنیم، چون خلوت کنیم (یا چون فرشتگان از پیش ما بروند. و بنابر بعضی از نسخ، چون به نزد ما آیند)، آن را تعویذ از برای فرزندان خود میسازیم».
عرض کردم که: فدای تو گردم، فرشتگان به نزد شما میآیند؟ فرمود: «ای ابو حمزه، ایشان پیوسته مزاحم ما میشوند بر تکیهگاه ما، و بر آن در کنار ما مینشینند».