حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ تَدْخُلُ الْمَلَائِکَةُ بُيُوتَهُمْ وَ تَطَأُ بُسُطَهُمْ وَ تَأْتِيهِمْ بِالْأَخْبَارِ ع
کتاب الحجة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن محمد بن خالد عن محمد بن القاسم عن الحسين بن ابي العلا عن ابي عبد الله ع قال :
قَالَ يَا حُسَيْنُ وَ ضَرَبَ بِيَدِهِ إِلَى مَسَاوِرَ فِي اَلْبَيْتِ مَسَاوِرُ طَالَ مَا اِتَّكَتْ عَلَيْهَا اَلْمَلاَئِكَةُ وَ رُبَّمَا اِلْتَقَطْنَا مِنْ زَغَبِهَا
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۱۰۱
حسین بن ابی العلاء از امام صادق (ع) گوید: فرمود: ای حسین- و دست به پشتیهائی زد که در اطاق بود- دیر زمانی است
که فرشتهها بر اینها تکیه زدند و بسا که ما از پر آنان برچیدیم.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۲۴۱
حسین بن ابی العلاء گوید: امام صادق علیه السلام دستش را بمتکاهائی که در خانه بود زد و فرمود: ای حسین! اینها متکاهائی است که فرشتگان بارها بر آن تکیه دادهاند و ما گاهی پرهای کوچکشان را از زمین برچیدهایم.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۳۵۵
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از محمد بن خالد، از محمد بن قاسم، از حسین بن ابی العلاء، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: حضرت فرمود که: «ای حسین!» و دست خود را زد بر پشتیهای چند که در آن حجره بود و فرمود که: «این پشتیهاست که مدتی است مدید که فرشتگان بر اینها تکیه میکنند، و بسا است که ما از پرهای نازک ایشان بر میچینیم».