حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة بَابُ أَنَّ الْجِنَّ يَأْتِيهِمْ فَيَسْأَلُونَهُمْ عَنْ مَعَالِمِ دِينِهِمْ وَ يَتَوَجَّهُونَ فِي أُمُورِهِم
کتاب الحجة · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
احمد بن ادريس و محمد بن يحيي عن الحسن بن علي الكوفي عن ابن فضال عن بعض اصحابنا عن سعد الاسكاف قال :
أَتَيْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع أُرِيدُ اَلْإِذْنَ عَلَيْهِ فَإِذَا رِحَالُ إِبِلٍ عَلَى اَلْبَابِ مَصْفُوفَةٌ وَ إِذَا اَلْأَصْوَاتُ قَدِ اِرْتَفَعَتْ ثُمَّ خَرَجَ قَوْمٌ مُعْتَمِّينَ بِالْعَمَائِمِ يُشْبِهُونَ اَلزُّطَّ قَالَ فَدَخَلْتُ عَلَى أَبِي جَعْفَرٍ ع فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ أَبْطَأَ إِذْنُكَ عَلَيَّ اَلْيَوْمَ وَ رَأَيْتُ قَوْماً خَرَجُوا عَلَيَّ مُعْتَمِّينَ بِالْعَمَائِمِ فَأَنْكَرْتُهُمْ فَقَالَ أَ وَ تَدْرِي مَنْ أُولَئِكَ يَا سَعْدُ قَالَ قُلْتُ لاَ قَالَ فَقَالَ أُولَئِكَ إِخْوَانُكُمْ مِنَ اَلْجِنِ يَأْتُونَّا فَيَسْأَلُونَّا عَنْ حَلاَلِهِمْ وَ حَرَامِهِمْ وَ مَعَالِمِ دِينِهِمْ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۱۰۷
سعد اسکاف گوید: میرفتم خدمت امام باقر (ع) و میخواستم اجازه ورود بگیرم و خدمت او برسم، به ناگاه دیدم شتران با جهازی بر در خانه صف کشیده و ناگهان آوازها بر خاست و سپس مردمی عمامه بر سر مانند زُطها (سودانیها و هندیها) از در خانه بیرون شدند، من خدمت امام رسیدم و گفتم: قربانت، امروز دیر به من اجازه ورود دادید و مردمی دیدم عمامه بر سر از خانه بر من بیرون شدند، من آنها را نشناختم. فرمود: ای سعد، میدانی اینها کیانند؟ گوید: گفتم: نه، فرمود: اینها برادران جن شمایند نزد ما میآیند و از حلال و حرام و معالم دین خود پرسش میکنند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۲۴۳
سعد اسکاف گوید: خدمت امام باقر علیه السلام رهسپار شدم و میخواستم اجازه ورود بگیرم که دیدم جهازهای شتر در خانه صف کشیده و بردیف است، ناگاه صداهائی برخاست و سپس مردمی عمامه بسر شبیه سودانیها بیرون آمدند، من خدمت حضرت رسیدم و عرضکردم: قربانت، امروز بمن دیر اجازه فرمودی، و من اشخاصی عمامه بسر دیدم بیرون آمدند که آنها را نشناختم، فرمود: ندانستی آنها کیانند؟
عرضکردم: نه، فرمود: آنها برادران جن شما هستند که نزد ما میآیند و حلال و حرام و مسائل دینی خود را از ما میپرسند
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۳۵۹
احمد بن ادریس و محمد بن یحیی، از حسن بن علی کوفی، از ابن فضّال، از بعضی از اصحاب ما، از سعد إسکاف روایت کردهاند که گفت: بر درِ خانه امام محمد باقر علیه السلام آمدم و میخواستم که رخصت بگیرم تا بر آن حضرت داخل شوم، دیدم که پالانهای شتر بر درِ خانه در پهلوی یکدیگر گذاشته، ناگاه بسیار آوازها بلند شد. بعد از آن، گروهی بیرون آمدند که عمامهها بر سر بسته بودند، و شباهت به طائفه هندی داشتند.
راوی میگوید که: بر حضرت باقر علیه السلام داخل شدم و عرض کردم که: فدای تو گردم، امروز رخصت تو در باب دخول من، طول کشید و جماعتی را دیدم که به سوی من بیرون آمدند و عمامهها بر سر بسته بودند، و من ایشان را نمیشناختم و ندیده بودم. فرمود که: «ای سعد، آیا میدانی که آن گروه چه طائفه بودند؟» عرض کردم: نه. فرمود که: «ایشان برادران شمایند از جنّ که به نزد ما میآیند و ما را از حلال و حرام و مسائل دین خویش سؤال مینمایند».