→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۰۲۷

حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة‏ بَابُ أَنَّ الْجِنَّ يَأْتِيهِمْ فَيَسْأَلُونَهُمْ عَنْ مَعَالِمِ دِينِهِمْ وَ يَتَوَجَّهُونَ فِي أُمُورِهِم‏

کتاب الحجة · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
احمد بن ادريس و محمد بن يحيي عن الحسن بن علي الكوفي عن ابن فضال عن بعض اصحابنا عن سعد الاسكاف قال :

أَتَيْتُ‏ أَبَا جَعْفَرٍ ع‏ أُرِيدُ اَلْإِذْنَ عَلَيْهِ فَإِذَا رِحَالُ إِبِلٍ‏ عَلَى اَلْبَابِ مَصْفُوفَةٌ وَ إِذَا اَلْأَصْوَاتُ قَدِ اِرْتَفَعَتْ ثُمَّ خَرَجَ قَوْمٌ مُعْتَمِّينَ بِالْعَمَائِمِ‏ يُشْبِهُونَ‏ اَلزُّطَّ قَالَ فَدَخَلْتُ عَلَى‏ أَبِي جَعْفَرٍ ع‏ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ أَبْطَأَ إِذْنُكَ عَلَيَّ اَلْيَوْمَ وَ رَأَيْتُ قَوْماً خَرَجُوا عَلَيَّ مُعْتَمِّينَ بِالْعَمَائِمِ فَأَنْكَرْتُهُمْ‏ فَقَالَ أَ وَ تَدْرِي‏ مَنْ أُولَئِكَ‏ يَا سَعْدُ قَالَ قُلْتُ لاَ قَالَ فَقَالَ أُولَئِكَ إِخْوَانُكُمْ مِنَ اَلْجِنِ‏ يَأْتُونَّا فَيَسْأَلُونَّا عَنْ حَلاَلِهِمْ وَ حَرَامِهِمْ وَ مَعَالِمِ دِينِهِمْ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۱۰۷ سعد اسکاف گوید: می‏رفتم خدمت امام باقر (ع) و می‏خواستم اجازه ورود بگیرم و خدمت او برسم، به ناگاه دیدم شتران با جهازی بر در خانه صف کشیده و ناگهان آوازها بر خاست و سپس مردمی عمامه بر سر مانند زُطها (سودانی‏ها و هندی‏ها) از در خانه بیرون شدند، من خدمت امام رسیدم و گفتم: قربانت، امروز دیر به من اجازه ورود دادید و مردمی دیدم عمامه بر سر از خانه بر من بیرون شدند، من آنها را نشناختم. فرمود: ای سعد، می‏دانی اینها کیانند؟ گوید: گفتم: نه، فرمود: اینها برادران جن شمایند نزد ما می‏آیند و از حلال و حرام و معالم دین خود پرسش می‏کنند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۲۴۳ سعد اسکاف گوید: خدمت امام باقر علیه السلام رهسپار شدم و می‏خواستم اجازه ورود بگیرم که دیدم جهازهای شتر در خانه صف کشیده و بردیف است، ناگاه صداهائی برخاست و سپس مردمی عمامه بسر شبیه سودانیها بیرون آمدند، من خدمت حضرت رسیدم و عرضکردم: قربانت، امروز بمن دیر اجازه فرمودی، و من اشخاصی عمامه بسر دیدم بیرون آمدند که آنها را نشناختم، فرمود: ندانستی آنها کیانند؟ عرضکردم: نه، فرمود: آنها برادران جن شما هستند که نزد ما می‏آیند و حلال و حرام و مسائل دینی خود را از ما میپرسند محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۳۵۹ احمد بن ادریس و محمد بن یحیی، از حسن بن علی کوفی، از ابن فضّال، از بعضی از اصحاب ما، از سعد إسکاف روایت کرده‏اند که گفت: بر درِ خانه امام محمد باقر علیه السلام آمدم و می‏خواستم که رخصت بگیرم تا بر آن حضرت داخل شوم، دیدم که پالان‏های شتر بر درِ خانه در پهلوی یکدیگر گذاشته، ناگاه بسیار آوازها بلند شد. بعد از آن، گروهی بیرون آمدند که عمامه‏ها بر سر بسته بودند، و شباهت به طائفه هندی داشتند. راوی می‏گوید که: بر حضرت باقر علیه السلام داخل شدم و عرض کردم که: فدای تو گردم، امروز رخصت تو در باب دخول من، طول کشید و جماعتی را دیدم که به سوی من بیرون آمدند و عمامه‏ها بر سر بسته بودند، و من ایشان را نمی‏شناختم و ندیده بودم. فرمود که: «ای سعد، آیا می‏دانی که آن گروه چه طائفه بودند؟» عرض کردم: نه. فرمود که: «ایشان برادران شمایند از جنّ که به نزد ما می‏آیند و ما را از حلال و حرام و مسائل دین خویش سؤال می‏نمایند».

راویان