→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۰۲۹

حدیث امام رضا (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة‏ بَابُ أَنَّ الْجِنَّ يَأْتِيهِمْ فَيَسْأَلُونَهُمْ عَنْ مَعَالِمِ دِينِهِمْ وَ يَتَوَجَّهُونَ فِي أُمُورِهِم‏

کتاب الحجة · روایت شده از امام رضا عليه السلام

سند
علي بن محمد و محمد بن الحسن عن سهل بن زياد عمن ذكره عن محمد بن جحرش قال حدثتني حكيمه بنت موسي قالت :

رَأَيْتُ‏ اَلرِّضَا ع‏ وَاقِفاً عَلَى بَابِ بَيْتِ اَلْحَطَبِ وَ هُوَ يُنَاجِي وَ لَسْتُ أَرَى أَحَداً فَقُلْتُ يَا سَيِّدِي لِمَنْ تُنَاجِي فَقَالَ هَذَا عَامِرٌ اَلزَّهْرَائِيُ‏ أَتَانِي يَسْأَلُنِي وَ يَشْكُو إِلَيَّ فَقُلْتُ يَا سَيِّدِي أُحِبُّ أَنْ أَسْمَعَ كَلاَمَهُ فَقَالَ لِي إِنَّكِ إِنْ سَمِعْتِ بِهِ حُمِمْتِ‏ سَنَةً فَقُلْتُ يَا سَيِّدِي أُحِبُّ أَنْ أَسْمَعَهُ فَقَالَ لِيَ اِسْمَعِي فَاسْتَمَعْتُ فَسَمِعْتُ شِبْهَ اَلصَّفِيرِ وَ رَكِبَتْنِيَ اَلْحُمَّى فَحُمِمْتُ سَنَةً

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۱۰۹ حکیمه دختر موسی (امام کاظم (ع) گوید: امام رضا (ع) را دیدم در انبار هیزم ایستاده و راز می‏گوید و من دیگری را نمی‏بینم. گفتم: ای آقایم، با که راز می‏گوئی؟ فرمود: این عامر زهرائی است آمده از من پرسش کند و به من شکایتی دارد، گفتم: ای آقایم، می‏خواهم کلام او را بشنوم به من فرمود: اگر سخن او را بشنوی یک سال دچار تب می‏شوی. گفتم: ای آقایم، دوست دارم کلامش را بشنوم، به من فرمود: گوش بده. گوش دادم و چیزی به مانند سوت زدن شنیدم و تا یک سال دچار تب شدم. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۲۴۴ حکیمه دختر موسی بن جعفر علیه السلام گوید: امام رضا علیه السلام را دیدم در هیزم خانه ایستاده و آهسته سخن می‏گوید و من دیگری را نمی‏دیدم. گفتم: آقای من! با کی آهسته سخن میگوئی فرمود: این عامر زهرائی است که نزد من آمده، و چیزی میپرسد و درد دل میکند. عرضکردم: سرورم! دوست دارم سخنش را بشنوم، بمن فرمود: اگر تو سخنش را بشنوی یک سال تب میکنی، عرض کردم: آقایم! دوست دارم بشنوم. فرمود: بشنو، من گوش دادم صدائی مانند سوت شنیدم و تب مرا گرفت تا یک سال. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۳۶۱ علی بن محمد و محمد بن حسن، از سهل بن زیاد، از آن‏که او را ذکر کرده، از محمد بن جَحْرَش روایت کرده‏اند که گفت: حدیث کرد مرا حکیمه، دختر امام موسی علیه السلام و گفت: حضرت امام رضا علیه السلام را دیدم که بر در هیزم‏دان ایستاده بود و با کسی راز می‏گفت، و من کسی را نمی‏دیدم. عرض کردم که: ای آقای من، با که راز می‏گویی؟ فرمود که: «اینک عامر زهرائی است که به نزد من آمده، و از من سؤال می‏کند و به سوی من شکایت می‏نماید». عرض کردم که: ای سید من، دوست می‏دارم که سخن او را بشنوم. فرمود که: «اگر تو آن را بشنوی، یک سال تب می‏کنی». عرض کردم که: ای سید من، می‏خواهم که آن را بشنوم. فرمود که: «بشنو» من گوش دادم و آوازی شنیدم مانند آواز مرغان و تب بر من مستولی شد و یک سال تب کردم.

راویان