→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۰۳۸

حدیث امام حسين (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة‏ بَابُ أَنَّ مُسْتَقَى الْعِلْمِ مِنْ بَيْتِ آلِ مُحَمَّدٍ ع‏

کتاب الحجة · روایت شده از امام حسين عليه السلام

سند
علي بن محمد بن عبد الله عن ابراهيم بن اسحاق الاحمر عن عبد الله بن حماد عن صباح المزني عن الحارث بن حصيره عن الحكم بن عتيبه قال :

لَقِيَ رَجُلٌ‏ اَلْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍ‏ ع‏ بِالثَّعْلَبِيَّةِ وَ هُوَ يُرِيدُ كَرْبَلاَءَ فَدَخَلَ عَلَيْهِ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ‏ اَلْحُسَيْنُ ع‏ مِنْ أَيِّ اَلْبِلاَدِ أَنْتَ قَالَ مِنْ أَهْلِ‏ اَلْكُوفَةِ قَالَ أَمَا وَ اَللَّهِ يَا أَخَا أَهْلِ‏ اَلْكُوفَةِ لَوْ لَقِيتُكَ‏ بِالْمَدِينَةِ لَأَرَيْتُكَ أَثَرَ جَبْرَئِيلَ ع‏ مِنْ دَارِنَا وَ نُزُولِهِ بِالْوَحْيِ عَلَى‏ جَدِّي‏ يَا أَخَا أَهْلِ‏ اَلْكُوفَةِ أَ فَمُسْتَقَى اَلنَّاسِ اَلْعِلْمَ مِنْ عِنْدِنَا فَعَلِمُوا وَ جَهِلْنَا هَذَا مَا لاَ يَكُونُ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۱۱۹ حکم بن عتیبه گوید: مردی در ثعلبیه حسین بن علی (ع) را ملاقات کرد و آن حضرت به سوی کربلا می‏رفت، خدمت آن حضرت رسید و بر او سلام داد، حسین (ع) به او فرمود: تو از کدام‏ شهری؟ گفت: از اهل کوفه هستم، فرمود: ای برادر اهل کوفه به خدا سوگند اگر در مدینه تو را می‏دیدم، اثر جبرئیل (جای پای او) را در خانه خود و نزول او را برای وحی به جدّم به تو می‏نمودم، ای برادر اهل کوفه! مردم از نزد ما دانش را برگرفتند و از سر چشمه علم خاندان ما شربت علم نوشیدند، آیا آنها دانستند و ما ندانستیم؟ این چیزی است که شدنی نیست. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۲۵۰ حکم بن عتیبه گوید: هنگامی که حسین بن علی علیهما السلام رهسپار کربلا بود، مردی در ثعلبیه باو برخورد و خدمتش رسید و سلام کرد، حسین علیه السلام باو فرمود: از کدام شهری؟ عرضکرد: اهل کوفه هستم، فرمود: هان بخدا ای برادر اهل کوفه! اگر در مدینه بتو برمیخوردم علامت آمدن جبرئیل را در خانه خود و وحی آوردنش را بر جدم بتو نشان میدادم ای برادر اهل کوفه! سرچشمه علم مردم از نزد ما بود سپس آنها عالم شدند و ما جاهل؟!! این چیزیست نشدنی. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۳۶۹ علی بن محمد بن عبداللَّه، از ابراهیم بن اسحاق احمر، از عبداللَّه بن حمّاد، از صبّاح مُزَنی، از حارث بن حصیره، از حکم بن عُتیبه روایت کرده است که گفت: مردی در منزل ثعلبیه، حضرت حسین بن علی علیهما السلام را ملاقات کرد و آن حضرت اراده کربلای معلّی داشت، به خدمت آن حضرت آمد و بر او سلام کرد. حضرت امام حسین به آن مرد فرمود که: «تو از کدام دیاری؟» عرض کرد: کوفی هستم. فرمود: «ای مرد کوفی، به خدا سوگند، که اگر در مدینه تو را ملاقات می‏کردم، هر آینه نشانه پای جبرئیل علیه السلام را در خانه خود و فرود آوردن او وحی را بر جدّم به تو می‏نمودم. ای مرد کوفی، آیا نوشیدن مردم آب حیوان علم را از نزد ما است، پس ایشان دانستند و ما ندانستیم؟ و این چیزی است که هرگز نخواهد بود».

راویان