الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۲۱۲

الحسين بن محمد و محمد بن يحيي عن احمد بن اسحاق عن بكر بن محمد الازدي عن اسحاق بن جعفر عن ابيه ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۲۸۹ اسحاق بن جعفر از پدرش امام صادق (ع) گوید: به آن حضرت عرض شد: آنها پندارند که ابو طالب کافر بوده است، فرمود: دروغ می‏گویند، چه گونه کافر بوده با این که می‏گوید: آیا می‏دانید شما که ما دریافتیم محمد را هلا پیغمبری چنان که بود موسی نوشته در سر کتابها در حدیث دیگر است که چگونه ابو طالب کافر بود و می گفت: دانسته‏اند همه به یقین، فرزند ما به دروغ منسوب نیست در بر ما، بیهوده را نسزد ابر از رخش طلبد باران که هست سپید باشد پناه یتیم، عصمت به بیوه دهد مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۳۴۰ اسحاق بن جعفر از پدرش (امام صادق) علیه السلام نقل کند که بآن حضرت عرض شد: آنها (اهل سنت) گمان کنند که ابو طالب کافر بوده است، فرمود: دروغ گویند، چگونه او کافر است که میگوید: مگر نمیدانند که ما محمد را مانند موسی پیغمبری یافته‏ایم که در کتابهای نخست و سلف نامش نوشته است؟ و در حدیث دیگر فرمود: چگونه می‏شود که ابو طالب کافر باشد؟ در صورتی که خود او میگوید: مردم دانسته‏اند که ما فرزند خود را بدروغ نسبت ندهیم و بسخن یاوه‏سرایان اعتنا نمیشود. او رو سفید و آبرومندی است که باحترام آبروی او طلب باران می‏شود. او فریادرس یتیمان و پناه بیوه زنانست: محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۵۴۹ حسین بن محمد و محمد بن یحیی، از احمد بن اسحاق، از بکر بن محمد ازدی، از اسحاق بن جعفر، از پدرش علیه السلام روایت کرده‏اند که به آن حضرت عرض شد که: سنّیان گمان می‏کنند که ابوطالب کافر بوده است. فرمود: «دروغ گفتند؛ چگونه می‏شود که کافر باشد، با آن‏که می‏گوید: ا لم تعلموا أنّا وَجَدنا محمداً نبیّا کموسی خطّ فی أوّل الکتاب» یعنی: «آیا ندانستید که ما یافتیم محمد را پیغمبر مانند موسی که نوشته شده است در ابتدای کتاب‏های آسمانی». (یعنی: اوصاف آن حضرت در کتاب‏های آسمانی مدوّن و مسطور است). و در حدیث دیگر چنین است که: «چگونه می‏شود که کافر باشد، با آن‏که می‏گوید: لقد عَلِمُوا انَّ ابننا لا مُکذَّب لدینا ولا یعبأ بقیل الأباطل‏ و أبیضُ یُستستقی الغَمام بوجهه ثمال الیتامی عصمة للامِلِ؟» یعنی: «هر آینه به حقیقت دانستند که پسر ما (یعنی: محمد صلی الله علیه و آله) در نزد ما چنان نیست که او را به دروغ نسبت داده باشیم، و باید که باک نشود به گفتار بیهوده یا بیهوده‏گویان و در آن فکر نشود. و نیز دانستند که پسر ما سفید و سفیدرویی است که به آبروی او از ابر آب خواسته می‏شود. و اوست که فریادرس یتیمان است (که ایشان را به نیکی‏های خود کفایت می‏کند) و کسی است که بیچارگان، از مردان و زنان را نگاهداری می‏نماید» (و از چیز ناپسند باز می‏دارد. و ممکن است که معنی این باشد که آن حضرت پناه بیوه زنان است).