الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۲۱۳

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن هشام بن الحكم عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۲۸۹ امام صادق (ع) فرمود: در این میان که پیغمبر (ص) در مسجد الحرام بود و جامه‏های نوی در برداشت مشرکین بر او بچه‏دان ماده شتری افکندند و جامه او را سراسر آلوده کردند، از این بدکرداری تا خدا می‏خواست دل آزرده شد و نزد ابو طالب رفت و به او فرمود: ای عمو حَسَب من در میان شما هاشمیان چگونه است؟ فرمود: برادرزاده‏ام مگر چه شده است؟ مطلب را به او گزارش داد، ابو طالب حمزه را خواست و شمشیر برداشت و آن‏ بچه‏دان شتر را به حمزه داد و به همراه پیغمبر رو بدان مردم نهاد و نزد قریش آمد که گرد کعبه بودند، چون او را دیدند از چهره‏اش بدی را دانستند. سپس به حمزه فرمود: این بچه‏دان شتر را به سِبیل همه بکش و حمزه چنان کرد تا همه را به پایان رساند. سپس رو به پیغمبر (ص) نمود و گفت: ای برادرزاده‏ام این است حَسَب و آبروی تو در میان ما بنی هاشم. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۳۴۰ امام صادق علیه السلام فرمود: در آن میان که پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله در مسجد الحرام بود و لباسهای نو در برداشت، مشرکین شکمبه شتری را بر او افکندند و لباسهایش را آلوده کردند، پیغمبر از این عمل بقدری ناراحت شد که خدا داند، آنگاه نزد ابو طالب آمد و گفت: ای عمو! حسب «۱» مرا در میان خود چگونه میبینی؟ او گفت: مگر چه شده ای برادر زاده؟! حضرت گزارش داد، ابو طالب حمزه را طلبید و __________________________________________________ (۱) حسب مرد. دین و ارزش و کارهای نیک و صفات پسندیده و کردار شایسته اوست، و نیز صفات حمیده پدران اوست، زیرا شخصیت مرد بوسیله اینها بحساب می‏آید- مرآت ص ۳۶۰. خودش هم شمشیر برگرفت و بحمزه گفت: شکمبه را بردار، سپس همراه پیغمبر بسوی آن قوم رفت تا نزد قریش رسید، آنها گرد کعبه بودند، چون او را دیدند آثار خشم و بدی را در چهره‏اش خواندند، آنگاه بحمزه گفت: شکمبه را بر سبیل همه بمال، او چنین کرد، تا بنفر آخرشان هم مالید، سپس ابو طالب متوجه پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله شد و گفت: برادر زاده؟ اینست حسب تو در میان ما. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۵۴۹ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی عمیر، از هشام بن حکم، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «در بین این‏که پیغمبر صلی الله علیه و آله در مسجد الحرام تشریف داشت، و بر آن حضرت جامه‏های نو بود (که تازه آن را پوشیده بود)، ناگاه مشرکان مکّه بچه‏دان شتر را بر آن حضرت انداختند، و جامه‏های آن حضرت را به آن بسیار آلوده و کثیف‏ کردند. پیغمبر صلی الله علیه و آله را از این کردار اندوه سختی داخل شد که اندازه آن را خدا می‏دانست. پس، به نزد ابوطالب رفت و گفت که: ای عمو، حسب و شأن مرا در میانه خویش چگونه می‏بینی؟ ابوطالب به آن حضرت عرض کرد که: ای پسر برادر من، مطلوب از این سؤال چیست؟ پیغمبر این خبر را به او گفت، و ماجرا را بیان فرمود. پس ابوطالب حمزه را طلبید و شمشیر بر گرفت، و به حمزه گفت که: بچه‏دان شتر را برگیر، و به جانب آن قوم روان گردید و پیغمبر صلی الله علیه و آله با او بود، و به نزد قریش آمد و ایشان در گرداگرد خانه کعبه بودند، و چون او را دیدند، آثار بدی و خشم و کج‏خلقی را در روی او دانستند، بعد از آن به حمزه فرمود که: بچه‏دان شتر را بر سبیل‏های ایشان بمال، و حمزه چنان کرد تا به آخر ایشان رسید. پس، ابوطالب رو به جانب پیغمبر آورد و عرض کرد که: ای پسر برادر من، حسب و شأن تو در میان ما این است».