الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۲۹۸

الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن مسافر و عن الوشا عن مسافر قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۴۳۹ وشّاء از مسافر گوید: چون هارون بن مسیب می‏خواست با محمد بن جعفر بجنگد امام رضا (ع) به من گفت: برو و به او بگو فردا حمله نکن که اگر فردا حمله کنی شکست می‏خوری و یارانت کشته می‏شوند، و اگر از تو پرسید این را از کجا دانستی بگو در خواب دیدم، گوید: نزد او آمدم و به او گفتم: قربانت، فردا به میدان نبرد نرو زیرا اگر فردا به میدان بروی شکست می‏خوری و یارانت کشته می‏شوند، به من گفت: این را از کجا دانستی، گفتم: در خواب دیدم، گفت: این بنده با کون نشسته خوابیده، و سپس به نبرد بیرون شد و شکست خورد و یارانش کشته شدند. گوید: مسافر برای من باز گفت که من با امام رضا (ع) در منی بودم، یحیی بن خالد گذر کرد و برای خاطر گرد و غُبار سر خود را پوشانده بود، امام فرمود: این بیچاره‏ها نمی‏دانند که امسال چه به سر آنها می‏آید؟ سپس فرمود: شگفت‏تر از این، من با هارون هستم مانند این دو، دو انگشت خود را به هم چسباند، مسافر گوید: به خدا معنی حدیث او را نفهمیدیم تا وقتی آن حضرت را در کنار هارون به خاک سپردیم. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۴۱۱ وشاء از مسافر نقل کند که چون هارون بن مسیب خواست با محمد بن جعفر بجنگد. امام رضا علیه السلام بمن فرمود: نزد او برو و بگو، فردا بیرون نرو، که اگر بروی شکست میخوری و یارانت کشته میشوند، و اگر پرسید: تو از کجا میدانی؟ بگو من در خواب دیده‏ام. مسافر گوید: من نزد او رفتم و گفتم: قربانت، فردا بیرون نرو که اگر بیرون روی، شکست میخوری و یارانت کشته میشوند، بمن گفت. تو از کجا این را دانستی؟ گفتم: در خواب دیده‏ام، جواب داد: آن بنده با کون نشسته خوابیده (که چنین خوابی دیده است)، سپس بیرون رفت و شکست خورد و یارانش کشته شدند. وشاء گوید: و نیز مسافر بمن گفت: من با امام رضا علیه السلام در منی بودیم. یحیی بن خالد که برای گرد و خاک سرش را پوشیده بود، از آنجا گذشت، حضرت فرمود: بیچاره‏ها نمیدانند امسال چه بسرشان می‏آید (یعنی از گرد و خاک سر میپوشند و خبر ندارند که همین امسال بچه خاک سیاهی مینشینند) و شگفت‏تر از آن هارون و من است که این چنینیم- و دو انگشت خود را بهم چسبانید- مسافر گوید: بخدا من معنی سخن امام را نفهمیدم تا زمانی که او را پهلوی هارون دفن کردیم. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۶۸۵ حسین بن محمد روایت کرده است از معلیّ بن محمد، از مسافر؛ و از وشّاء، از مسافر که گفت: چون هارون پسر مسیّب اراده کرد که با محمد، پسر امام جعفر صادق علیه السلام جنگ کند، حضرت امام رضا علیه السلام به من فرمود که: «برو به نزد محمد، و به او بگو که: فردا بیرون مرو زیرا که تو اگر فردا بیرون روی، شکست می‏خوری و اصحاب تو کشته می‏شوند. پس اگر از تو بپرسد که این را از کجا دانسته‏ای؟ بگو: در خواب دیدم». مسافر می‏گوید که: به نزد او آمدم و گفتم که: فدای تو گردم، فردا بیرون مرو؛ زیرا که تو فردا بیرون روی، شکست می‏خوری و اصحابت کشته می‏شوند. به من گفت که: این را از کجا دانسته‏ای؟ گفتم: در خواب دیدم. گفت که: این بنده خوابیده و مقعد خود را نشسته. پس بیرون رفت و شکست خورد و اصحابش کشته شدند. راوی می‏گوید: و نیز مسافر مرا حدیث کرد و گفت که: با حضرت امام رضا علیه السلام در منا بودم که یحیی پسر خالد برمکی گذشت و سر خود را از غباری که در آنجا بود، پوشانید. حضرت فرمود که: «بیچاره‏ها نمی‏دانند که در این سال، چه بر ایشان فرود می‏آید». بعد از آن فرمود که: «از این عجیب‏تر آن‏که هارون و من، مانند این دو خواهیم بود- و دو انگشت خویش را به هم ضمّ فرمود-». مسافر می‏گوید: به خدا سوگند که معنی حدیث آن حضرت را نفهمیدم تا او را با هارون دفن کردیم (چه آن حضرت در جنب هارون در سمت پیش روی آن ملعون مدفون است).