الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۳۵۵

علي بن محمد عن الفضل الخزاز المدايني مولي خديجه بنت محمد ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۵۳۵ از فضل خزار مداینی، آزاد کرده خدیجه دختر محمد أبی جعفر (امام جواد" ع") گفت که: مردمی از اهل مدینه از اولاد ابی طالب عقیده به مذهب حق داشتند و حقوق معینی در وقت معین برای آنها می‏رسید و چون ابو محمد (امام عسکری" ع") در گذشت، جمعی از آنها از عقیده به فرزند او امام قائم (ع) برگشتند و آن حقوق و مقرری برای همانهائی رسید که بر عقیده امامت فرزند او بر جا مانده بودند و از دیگران قطع شد و نامی در نامبردگان ندارند وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۴۵۶ جماعتی از اهل مدینه که از اولاد ابی طالب بودند و عقیده حق داشتند (برای امام حسن عسکری‏ علیه السلام پسری قائل بودند که امام دوازدهم است) و حقوق آنها در وقت معینی بایشان میرسید، چون امام حسن عسکری علیه السلام درگذشت، دسته‏ئی از ایشان از عقیده فرزند داشتن امام برگشتند سپس حقوق کسانی که بر عقیده بفرزند داشتن امام ثابت بودند، رسید و از دیگران بریده شد و نامشان از میان برفت. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۷۶۹ علی بن محمد، از فضل خزّاز مدائنی- غلام آزاد شده خدیجه دختر محمد، یعنی: ابوجعفر علیه السلام- روایت کرده است که گفت: گروهی از اهل مدینه از فرزندان ابوطالب به حقّ قائل بودند، و به امامت ائمّه اعتقاد داشتند، و در زمان معیّنی وظیفه‏ها بر ایشان وارد می‏شد و چون امام حسن عسکری علیه السلام از دنیا رفت، گروهی از ایشان از اعتقاد به فرزند آن‏ حضرت برگشتند، پس وظیفه‏ها وارد شد بر کسانی از ایشان که بر اعتقاد به فرزند آن حضرت ثابت مانده بودند، و از باقی‏ماندگان قطع شد، پس آنها چنان شدند که در میانه یاد کنندگان یاد نمی‏شوند، و کسی نام ایشان را نمی‏برد. و الحمدللَّه ربّ العالمین.