الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۴۰۶

الحسين بن محمد بن عامر باسناده رفعه قال قال ابو عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۵۹۹ امام صادق (ع) فرمود: هر که گمان برد که امام نیازمند است بدان چه در دست مردم است او کافر است، همانا مردم نیاز دارند که از آنها چیزی را بپذیرد، خدا عز و جل می‏فرماید (۱۰۴ سوره توبه): «بگیر از دارائی آنها صدقه تا آنها را پاکیزه کنی و با آن بپرورانی». مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۴۸۷ امام صادق علیه السلام فرمود: کسی که معتقد باشد که امام بآنچه در دست مردم است احتیاج دارد کافر است. بلکه مردم نیازمندند که امام (خمس و سهم و سایر وجوه را) از آنها بپذیرد، خدای عز و جل فرماید: «از اموال آنها زکاة بگیر تا آنها را بوسیله آن پاک و بی‏آلایش سازی- ۱۰۴ سوره ۹-». محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۸۲۱ حسین بن محمد بن عامر به اسناد خویش روایت کرده و آن را مرفوع ساخته و گفته است که: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «هر که گمان کند که امام به آنچه در دست مردم است، احتیاج دارد، کافر است. جز این نیست که مردم احتیاج دارند به این‏که امام از ایشان قبول فرماید. خدای عزّوجلّ فرموده است که: «خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَکِّیهِمْ بِها» «۳»؛ یعنی: فراگیر از جمله مال‏های ایشان زکات واجبی را که پاک گرداند آن صدقه (یا تو پاک گردانی) ایشان را از گناهان و زیاد گردانی حسنات ایشان را و درجه ایشان را رفیع گردانی به آن صدقه). __________________________________________________ (۳). توبه، ۱۰۳.