→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۴۰۷

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ الْحُجَّة‏ بَابُ صِلَةِ الْإِمَامِ ع‏

کتاب الحجة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن الوشا عن عيسي بن سليمان النحاس عن المفضل بن عمر عن الخيبري و يونس بن ظبيان قالا سمعنا ابا عبد الله ع يقول :

مَا مِنْ شَيْ‏ءٍ أَحَبَ‏ إِلَى اَللَّهِ مِنْ إِخْرَاجِ اَلدَّرَاهِمِ إِلَى اَلْإِمَامِ‏ وَ إِنَّ اَللَّهَ لَيَجْعَلُ لَهُ اَلدِّرْهَمَ فِي‏ اَلْجَنَّةِ مِثْلَ‏ جَبَلِ أُحُدٍ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى يَقُولُ فِي‏ كِتَابِهِ‏ مَنْ ذَا اَلَّذِي يُقْرِضُ اَللََّهَ‏ قَرْضاً حَسَناً فَيُضََاعِفَهُ لَهُ أَضْعََافاً كَثِيرَةً قَالَ هُوَ وَ اَللَّهِ فِي صِلَةِ اَلْإِمَامِ خَاصَّةً

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۵۹۹ امام صادق (ع) می‏فرمود: چیزی نزد خدا از دادن پول به امام (ع) محبوبتر نیست، به راستی خدا یک درهم را در بهشت چون کوه احُد سازد، سپس فرمود: خدا تعالی در کتاب خود فرماید (۲۴۶ سوره بقره): «کیست آن کسی که وام دهد به خدا وامی نیکو و خدا او را برایش بسیار چند برابر سازد» فرمود: به خدا آن در باره صله به امام است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۴۸۸ امام صادق علیه السلام میفرمود: کاری نزد خدا محبوبتر از رسانیدن دراهم بامام نیست. همانا خدا درهم امام را در بهشت مانند کوه احد قرار میدهد (یعنی ثواب آن را از اعمال خیر دیگر بزرگتر و بیشتر میدهد، و این تشبیه معقول بمحسوس است و یا مقصود اینست که دادن یکدرهم بامام مانند دادن دراهمی باندازه کوه احد است بدیگران) خدای تعالی در کتابش میفرماید «کیست که بخدا وامی نیکو دهد تا خدا وام او را بسیار چند برابر سازد- ۲۴۴ سوره ۲» امام فرمود: بخدا این وام خصوص صله امام است‏. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۸۲۱ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد، از وشّاء، از عیسی بن سلیمان، از مفضّل بن عمر، از خیبری و یونس بن ظبیان که گفتند: شنیدیم از امام جعفر صادق علیه السلام که می‏فرمود: «هیچ چیز به سوی خدا دوست‏تر نیست از بیرون کردن درم‏ها و رسانیدن آنها به امام. و به درستی که خدا درم را از برای آن‏که آن را به امام علیه السلام داده، در بهشت مانند کوه احد می‏گرداند». بعد از آن فرمود که: «خدا در کتاب خویش می‏فرماید که: «مَنْ ذَا الَّذِی یُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَیُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً کَثِیرَةً» «۱»؛ یعنی: کیست آن کسی که قرض دهد خدا را قرض نیکو که در آن قرض دادن منّت نگذارد، پس خدا آن را مضاعف گرداند از برای او اضعاف و زیادتی‏های بسیار» و حضرت فرمود: «به خدا سوگند که این در باب صله امام و مخصوص آن است». __________________________________________________ (۱). بقره، ۲۴۵.

راویان