الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۴۲۲

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن محمد بن سنان عن عبد الصمد بن بشير عن حكيم موذن ابن عيسي قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۳, ۶۲۳ از حکیم مؤذن ابن عیسی گفت: از امام صادق (ع) پرسیدم از قول خدا تعالی (۴۳ سوره انفال): «بدانید هر آنچه را غنیمت بردید از هر چیزی پس خمس آن برای خدا واجب است و برای رسول‏ و برای ذی القربی» امام دو دست از زانوی خود برداشت و با آن اشاره کرد و سپس فرمود: مقصود از غنیمت به خدا فائده روز به روز است جز این که پدرم شیعه خود را از بابت آن حلال کرده تا حلال‏زاده شوند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۲, ۴۹۹ ابن عیسی گوید: از امام صادق علیه السلام در باره قول خدای تعالی، «بدانید هر چه غنیمت گیرید پنج یک آن از خدا و پیغمبر و خویشاوندان است» پرسیدم، حضرت دو آرنج را بر زانو گذاشت و با دست اشاره کرد و فرمود: بخدا که آن استفاده روز بروز است (که باید خمس آن را داد) جز آنکه پدرم شیعیان خود را حلال کرد تا آلوده نباشند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۲, ۸۴۳ محمد بن یحیی روایت کرده است از احمد بن محمد، از محمد بن سنان، از عبدالصّمد بن بشیر، از حکیم- مؤذّن ابن عیسی- (و در رجال، مؤذّن بنی عیس است) که گفت: سؤال کردم از امام جعفر صادق علیه السلام از قول خدای تعالی «وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَیْ‏ءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِی الْقُرْبی‏» «۱» حضرت صادق علیه السلام اشاره کرد به آرنج‏های خویش که بر زانوهای مبارکش گذاشته بود و به دست خود اشاره نمود و فرمود: «به خدا سوگند که آن، بهره و مالی است که روز به روز عاید می‏شود، مگر آن‏که پدرم شیعیان خود را در حلّ قرار داد و ایشان را حلال کرد تا پاک و پاکیزه باشند». __________________________________________________ (۱). انفال، ۴۱.