→ الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۱، حدیث ۱۹۲
حدیث در کتاب الکافي جلد ۱ کِتَابُ فَضْلِ الْعِلْم بَابُ اخْتِلَافِ الْحَدِيث
کتاب فضل العلم · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي نجران عن عاصم بن حميد عن منصور بن حازم قال :
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع مَا بَالِي أَسْأَلُكَ عَنِ اَلْمَسْأَلَةِ فَتُجِيبُنِي فِيهَا بِالْجَوَابِ ثُمَّ يَجِيئُكَ غَيْرِي فَتُجِيبُهُ فِيهَا بِجَوَابٍ آخَرَ فَقَالَ إِنَّا نُجِيبُ اَلنَّاسَ عَلَى اَلزِّيَادَةِ وَ اَلنُّقْصَانِ قَالَ قُلْتُ فَأَخْبِرْنِي عَنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اَللَّهِ ص صَدَقُوا عَلَى مُحَمَّدٍ ص أَمْ كَذَبُوا قَالَ بَلْ صَدَقُوا قَالَ قُلْتُ فَمَا بَالُهُمُ اِخْتَلَفُوا فَقَالَ أَ مَا تَعْلَمُ أَنَّ اَلرَّجُلَ كَانَ يَأْتِي رَسُولَ اَللَّهِ ص فَيَسْأَلُهُ عَنِ اَلْمَسْأَلَةِ فَيُجِيبُهُ فِيهَا بِالْجَوَابِ ثُمَّ يُجِيبُهُ بَعْدَ ذَلِكَ مَا يَنْسَخُ ذَلِكَ اَلْجَوَابَ فَنَسَخَتِ اَلْأَحَادِيثُ بَعْضُهَا بَعْضاً
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۱, ۱۹۱
منصور بن حازم گوید: به امام صادق (ع) عرض کردم: مرا چیست که از شما مسألهای پرسم و به من جوابی دهید و دیگری نزد شما آید و همان مسأله را پرسد و جواب دیگری به وی میدهید؟ فرمود: ما به مردم به ملاحظه بیش و کم جواب دهیم.
عرض کردم: به من بفرمائید اصحاب رسول خدا (ص) از قول پیغمبر راست گفتهاند یا دروغ؟ فرمود: راست گفتهاند، گوید:
گفتم پس چه علتی داشته که به اختلاف نقل کردند؟ فرمود: نمی دانی که مردی میآمد از پیغمبر مسألهای میپرسید و به او جوابی میداد و پس از آن به همان مسأله جوابی میداد که جواب اول را نسخ میکرد، این است که احادیث هم ناسخ یک دیگرند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۱, ۸۴
ابن حازم گوید: چه میشود که من از شما مطلبی میپرسم و شما جواب مرا میگوئید سپس دیگری نزد شما میآید و باو جواب دیگری میفرمائید! فرمود: ما مردم را بزیاد و کم (باندازه عقلشان) جواب میگوئیم. عرضکردم، بفرمائید آیا اصحاب پیغمبر (ص) بر آن حضرت راست گفتند یا دروغ بستند! فرمود: راست گفتند. عرضکردم پس چرا اختلاف پیدا کردند؟ فرمود: مگر نمیدانی که مردی خدمت پیغمبر (ص) میآمد و از او مسألهای میپرسید و آن حضرت جوابش میفرمود و بعدها باو جوابی میداد که جواب اول را نسخ میکرد پس بعضی از احادیث بعضی دیگر را نسخ کرده است.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۱, ۲۲۹
علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی نجران، از عاصم بن حُمید، از منصور بن
حازم روایت کرده است که گفت: به خدمت امام جعفر صادق علیه السلام عرض کردم که: مرا چه میشود که تو را از مسألهای سؤال میکنم و تو در آن مسأله مرا جوابی میفرمایی آنگاه کس دیگری نزد تو میآید و همان سؤال را میپرسد و تو جواب دیگری میدهی؟ آن حضرت فرمود که: «ما مردم را جواب میدهیم به زیاده و نقصان در جواب» (یا به حسب فهم ایشان و یا به حسب حکم به واسطه تقیه).
عرض کردم که: مرا خبر ده از اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله که آیا بر محمد صلی الله علیه و آله راست گفتند، یا دروغ گفتند، یا دروغ بستند؟ فرمود که: «بلکه راست گفتند». عرض کردم که: پس چرا اختلاف به هم رسانیدند؟ فرمود که: «آیا نمیدانی که مردی به خدمت پیغمبر میآید و او را از مسألهای سؤال میکرد، و آن حضرت او را در آن جواب میفرمود و بعد از این، او را جواب میفرمود به چیزی که جواب اول را نسخ مینمود؛ زیرا که احادیث آن حضرت بعضی از آنها بعضی دیگر را نسخ میکند». «۱» __________________________________________________
(۱). مراد از نسخ قرآن و حدیث، آن است که حکم آن زایل شود و تکلیف الهی به عمل کردن به مضمون آن ساقط گردد. (مترجم)
راویان